Δευτέρα, 21-ΑΥΓ-2017, 5:49 AM
Welcome Ξωτικό | RSS


[ New messages · Members · Forum rules · Search · RSS ]
Page 1 of 212»
Forum » Γενική συζήτηση για ανθρώπους και γεγονότα » Μύθοι » ΕΛΛΑΔΑ, ΠΥΛΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΚΟΣΜΟΥ... (Θρύλοι και παραδόσεις για τήν εμφάνιση του παραφυσικού...)
ΕΛΛΑΔΑ, ΠΥΛΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΚΟΣΜΟΥ...
ΠανδαιμονιονDate: Κυριακή, 09-ΦΕΒ-2014, 11:33 PM | Message # 1
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Ιστορίες φαντασμάτων και βρικολάκων από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας



Ένα ιδιαίτερο άρθρο με τίτλο «Φρικάρουν οι ιστορίες των φαντασμάτων στα
Τρίκαλα Θεσσαλίας» δημοσιεύει το τοπικό blog trikalaweb, στηριγμένο σε
προσωπικές μαρτυρίες ή αφηγήσεις των κατοίκων του νομού.

Τόσο για το περίεργο όσο και το λαογραφικό χαρακτήρα του θέματος, το αναδημοσιεύουμε:Πολλές είναι οι στοιχειωμένες ιστορίες σε όλη την Ελλάδα, και φυσικά όλοι
έχουμε ακούσει κατά καιρούς στα αυτιά μας ιστορίες με φαντάσματα.

Εκείνη η αίσθηση της περιέργειας, σε τραβάει να ανακαλύψεις το άγνωστο και το
υπερφυσικό που είναι ανατριχιαστικό. Μόνο που ακούμε ότι αυτό το σπίτι
είναι στοιχειωμένο σε προκαλεί φόβο.
Στα Τρίκαλα υπάρχουν πολλές ιστορίες για τα φαντάσματα και βαμπίρ.
Μια ιστορία κάνει λόγο για έναν φάντασμα μ έναν φαντάρο που έτρεχε πίσω απ τα αυτοκίνητα στα χωριά της Καλαμπάκας.
Συγκεκριμένα μια θεία μου από την Καλαμπάκα, πήγαινε με μια φίλη της στα χωριά για μια επίδειξη υαλικών.
Τους πήρε αργά το βράδυ, στο δρόμο για την επιστροφή κοντά στο χωριό της Νέας
Ζωής, εμφανίστηκε ένα φως πάνω στο αμάξι. Οι δύο γυναίκες φοβήθηκαν
πολύ, ταράχτηκαν, η συνοδηγός βλέπει πίσω απ΄το αμάξι ένα φαντάρο με μια
γκλίτσα να τους κυνηγά.Το κοντέρ του αυτοκινήτου δείχνει τα 120 χιλιόμετρα με το φάντασμα του φαντάρου.. μετά από λίγο εξαφανίζεται μέσα στο σκοτάδι….
Ένα άλλο περιστατικό.. με ένα ζευγαράκι που πήγαινε να ερωτοτροπήσει στο εβραϊκό νεκροταφείο της Λεπτοκαρυάς Τρικάλων.
Το ζευγαράκι πήγε ξανά το βράδυ σε αυτό το σημείο όταν ξαφνικά.. άρχισαν να βγαίνουν πίσω απ΄τα δέντρα μαυροντυμένοι άνθρωποι.Φόραγαν κουκούλες και κρατούσαν κεριά στα χέρια τους.Το ζευγαράκι τρομοκρατημένο έφυγε άρον άρον απ΄αυτό το σημείο.
Ένα φύλακας σχολείων στη Μπάρα Τρικάλων περπάταγε το βράδυ και βλέπει μια ξανθιά γυναίκα.Την πέρασε για μια γνωστή του γειτόνισσα.. και πήγε σιγά σιγά από πίσω να την
τρομάξει. Μόλις ο φύλακας πάει να την πιάσει απ΄τα μαλλιά η γυναίκα ως
δει μαγείας εξαφανίστηκε…
Στην παλιά εκκλησία της Παναγίας Καλαμπάκα, κάθε Χριστούγεννα εμφανίζονταν ένας
έγχρωμος άντρας και τρόμαζε τους χριστιανούς την ώρα της λειτουργίας.
Ανέβαινε στον τρούλο και πήδαγε ουρλιάζοντας μέσα στους πιστούς.
Μια γριούλα τυφλή που έμενε δίπλα από την εκκλησία, κάθε βράδυ μίλαγε με το φάντασμα για αρκετό καιρό.
Πολλές είναι οι ιστορίες με νεράιδες στα χωριά του Ασπροπόταμου Τρικάλων. Οι νεράιδες έπαιρναν μικρά παιδιά από τα χωριά.
Μια γριά δέχονταν επισκέψεις κάθε βράδυ από όμορφες γυναίκες που την χτύπαγαν και την έδεναν σε μια καρέκλα.
Το πρωί οι γείτονες την έλυναν με μώλωπες στο κορμί της.
Οι νεράιδες χόρευαν γύρω από φωτιές και άφηναν τα σημάδια ενός κύκλου πάνω στο χορτάρι.Μια παρέα νεαρών στα Τρίκαλα αποφάσισαν να πάρουν ένα βιβλίο Σολομωνικής και να διαβάσουν κάποια ξόρκια για πλάκα.
Όλα ήταν στην εντέλεια, και άρχισαν να διαβάζουν με κεριά αναμμένα και σβηστά τα φώτα.Σε μια στιγμή, τα παράθυρα άρχιζαν να ανοίγουν και να κλείνουν με δύναμη. Το σπίτι άρχισε κουνιέται όπως γίνεται ένας σεισμός.
Η παρέα των «επίδοξων μάγων» μάλωσαν μεταξύ τους και ξαναμίλησαν μετά από πολλά χρόνια.Σε χωρίο της Νομής Τρικάλων εμφανίζεται ένα άσπρο σκυλί με δύο κεφάλια την νύχτα.
Πολλοί αγρότες το έχουν δει το βράδυ και λαχταρισμένοι ακόμη τρέχουν…

www.tribune.gr
http://stergiog.blogspot.com


Elke gek zijn gebrek

Message edited by Πανδαιμονιον - Κυριακή, 09-ΦΕΒ-2014, 11:35 PM
 
margaritaDate: Κυριακή, 09-ΦΕΒ-2014, 11:54 PM | Message # 2
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12860
Awards: 15
Reputation: 44
Status: Offline
Μια ….παράξενη συνάντηση με πλάσματα της Ελληνικής μυθολογίας στην ΚαβάλαΘα ήθελα να μοιραστώ με τους αναγνώστες σας ένα περιστατικό που άλλαξε την ζωή μου και με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι πολλά από τα πράγματα που θεωρούσα δεδομένα στην ζωή μου, χρειαζόταν αναθεώρηση.

Καταρχήν ονομάζομαι Βασίλης Δ. και είμαι 38 ετών. Κατάγομαι από ένα χωριό της Καβάλας αλλά τα τελευταία 19 χρόνια κατοικώ μόνιμα στην πόλη της Καβάλας. Θεωρώ τον εαυτό μου έναν μέσο άνθρωπο, οικογενειάρχη, με δική μου επιχείρηση και αρκετά μεγάλη μόρφωση . Είμαι Χριστιανός από πεποίθηση και πιστεύω όχι γιατί έτσι μου είπαν να κάνω, αλλά γιατί θέλω να πιστεύω. Έχω δουλέψει 
πολύ όλα αυτά τα χρόνια και έχω καταφέρει να σταθώ μόνος μου στα πόδια μου αφού έμεινα ορφανός και από τους δύο γονείς,από τα 14 χρόνια μου. Όλα αυτά τα γράφω για να καταλάβετε ότι δεν είμαι κάποιος φαντασμένος που δεν έχει τι άλλο να κάνει και δημιουργεί ιστορίες από το μυαλό του απλά για να ενθουσιάσει, μιας και ποτέ δεν είχα την πολυτέλεια να ασχοληθώ με μεταφυσικά και παρόμοια θέματα.

Αυτό που θα σας περιγράψω συνέβει το καλοκαίρι του 2006 ( πριν από 4 χρόνια δηλαδή) στην περιοχή των αρχαίων Φιλίππων της Καβάλας. Στις 14 Αυγούστου περί της 10 η ώρα το βράδυ κατευθυνόμουν με το αυτοκίνητο μου στον δρόμο που ενώνει την Καβάλα με την Δράμα με κατεύθυνση την Δράμα. Τότε δεν υπήρχε ο νέος δρόμος που υπάρχει σήμερα και η διαδρομή περνούσε μέσα από τους Φιλίππους και τα υπόλοιπα χωριά. Μέσα στο αυτοκίνητο ήμουν εγώ και η σύζυγος μου. Αφού περάσαμε τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων και το χωριό Κρηνίδες, λίγο πριν να φτάσουμε στο βαπτιστήριο της αγίας Λυδίας, κατάλαβα ότι το αυτοκίνητο είχε πάθει λάστιχο. Σταματώ στην άκρη του δρόμου σε ένα πλάτωμα και βλέπω ότι όντος η δεξιά μπροστά ρόδα του αυτοκινήτου μου είχε πατήσει κάτι και είχε χάσει όλο τον αέρα της.

Το λέω στην γυναίκα μου και αρχίζω να ετοιμάζω τα εργαλεία και την ρεζέρβα για να αλλάξω το λάστιχο, ενώ η γυναίκα μου έχει βγει από το αυτοκίνητο για να καπνίσει όση ώρα θα αλλάζω εγώ το λάστιχο.

Δεν πέρασαν ούτε 5 λεπτά και ακούμε ψιθυρίσματα και γέλια μέσα από τους θάμνους που ήταν κοντά μας. Να πω ότι σε εκείνο το σημείο του δρόμου δεν υπήρχε δημόσιος φωτισμός και το λάστιχο το άλλαζα υπό το φως ενός φακού που κρατούσε η γυναίκα μου. Στην αρχή λοιπόν φοβήθηκα πως κάποιοι ήταν εκεί και η γυναίκα μου πανικοβλήθηκε αμέσως. Της είπα να μπεί στο αυτοκίνητο και να κλειδώσει έχοντας το κινητό της στο χέρι για να καλέσει της αστυνομία αν συμβεί κάτι. Εγώ πήρα στο ένα χέρι μου τον φακό και στο άλλο τον σταυρό που βιδώνουμε τα μπουλόνια των τροχών και με αργά βήματα κατευθύνθηκα προς το σημείο που ακουγόταν οι ψίθυροι. Δεν ήθελα να το παίξω ήρωας αλλά μιας και δεν μπορούσα να φύγω με 3 ρόδες, έπρεπε να δω τι συμβαίνει. Όσο πλησίαζα τόσο πιο πολύ τους άκουγα. Ξαφνικά όμως σταμάτησαν να ακούγονται και κατάλαβα ότι με έχουν αντιληφθεί. Συνέχισα να περπατώ φωτίζοντας συνέχεια την περιοχή δεξιά αριστερά και ξαφνικά πάγωσα αφού με τον φακό μου φώτισα δύο πλάσματα που καθόταν στο χώμα και με κοιτούσαν κατευθείαν στα μάτια.

Έμοιαζαν με τον αρχαίος θεό Πάνα και τους Σάτυρους στην όψη. Ήταν γυμνά από την μέση και πάνω μικρά στο μέγεθος και με πολλές τρίχες από το στήθος και κάτω, μέχρι τα πόδια. Είχαν πυκνά μακριά μαύρα μαλλιά και στο πρόσωπο θύμιζαν μικρά παιδιά αλλά είχαν και κάποιες αραιές τρίχες σαν γένια. Δεν θυμάμαι αν είχαν πόδια κατσικιού, όπως αναφέρει η μυθολογία, αλλά ήταν μάλλον κανονικά καλυμμένα με πάρα πολλές μαύρες τρίχες. Επίσης δεν είδα να είχαν κέρατα στο κεφάλι αλλά τα μαλλιά τους ήταν τόσο πυκνά που ίσως και να μην φαινόταν.
Ήταν καθισμένα και τα δύο στο χώμα, το ένα δίπλα το άλλο και με κοιτούσαν χωρίς να κάνουν καμία κίνηση. Δεν μπόρεσα όμως ούτε κι εγώ να κάνω καμία κίνηση γιατί ένοιωθα παγωμένο το αίμα στις φλέβες μου και από τον φόβο μου ο σταυρός που κρατούσα στο δεξί μου χέρι έπεσε στο χώμα. Έμεινα να κοιτώ τα πλάσματα παγωμένος. Το ένα από αυτά έκανε μία κίνηση του κεφαλιού του δεξιά – αριστερά, σαν να με ρωτούσε τι θέλω ή τι κάνω ή απλά να ήταν μία κίνηση. Δεν ήταν καθόλου επιθετική όμως. Συνεχίσαμε να κοιταζόμαστε για αρκετά λεπτά. Εμένα μου φάνηκαν πάρα πολλά γιατί περνούσαν χιλιάδες σκέψεις από το μυαλό μου εκείνη την ώρα και ο φόβος μου γινόταν όλο και μεγαλύτερος με αποτέλεσμα να αρχίσω να τρέμω και να αισθάνομαι ότι θα λιποθυμήσω. Τότε σαν να με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα, όταν άκουσα την φωνή της γυναίκας μου να φωνάζει το όνομα μου και να με επαναφέρει λίγο θυμίζοντας μου ότι δεν είμαι τελείως μόνος. Τα πλάσματα ακούγοντας την γυναίκα μου να με φωνάζει έστρεψαν το βλέμμα της προς την μεριά του αυτοκινήτου και αφού σηκώθηκαν αργά το ένα μου είπε κάτι που μέσα στην ζάλη και τον φόβο μου ακούστηκε σας “ μη φοβού” ή κάτι παραπλήσιο του “φοβού”. Μου μίλησε πάντως και είμαι σίγουρος γι αυτό.

Αργά μου γύρισαν την πλάτη και αφού έκαναν μερικά βήματα χάθηκαν στο σκοτάδι που δεν είχα το κουράγιο να φωτίσω με τον φακό μου. Η γυναίκα μου συνέχισε να φωνάζει και να με βλέπει που κρατώ τον φακό ακίνητος και ήρθε προς το μέρος μου. Με βρήκε ακόμη παγωμένο, κάτασπρο και να τρέμω. Όταν την είδα ένοιωσα κάπως καλύτερα αλλά δεν μπορούσα να της μιλήσω όσο και να προσπαθούσα. Άρχισα να κλαίω από τον φόβο μου με αναφιλητά και λυγμούς. Φανταστείτε ότι ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις σειρές οι αναμνήσεις είναι τόσο έντονες που ανατριχιάζω. Η γυναίκα μου φοβήθηκε πολύ νομίζοντας πως κάτι έχω πάθει ή κάποιος μου έκανε κακό και πήρε κλαίγοντας στο κινητό τον αδελφό της για να ρθεί να μας βοηθήσει. Εγώ τελικά έπεσα στο έδαφος και λιποθύμησα για αρκετή ώρα μη αντέχοντας το βάρος που ένοιωθα μέσα μου. Όταν συνήλθα με είχαν μεταφέρει στο αυτοκίνητο και μου έριχναν νερό στο πρόσωπο η γυναίκα μου και ο αδελφός της.

Έκανα να μιλήσω περίπου μισή ώρα και μόνον αφού με πήραν από εκείνο το σημείο. Τους διηγήθηκα στη συνέχεια τι είχα δεί και έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Μου είπαν μήπως δεν είδα καλά ή μήπως ήταν κάποιο ζώο ή διάφορα άλλα απίθανα πράγματα αλλά είμαι σίγουρος για το τι είδα όσο σίγουρος είμαι ότι ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή. Διηγήθηκα το συμβάν και σε έναν φίλο μου ακόμη αλλά και αυτός ήταν διστακτικός στο να το πιστέψει. Είμαι σίγουρος όμως πως και σ΄ εμένα αν διηγόταν κάποιος την ίδια ιστορία, θα ήμουν το ίδιο επιφυλακτικός στο να την πιστέψω.

Ελπίζω να μην σας κούρασα και να μην ήταν βαρετή η “περιπέτεια” μου. Νοιώθω ευτυχισμένος που είχα μία τέτοια εμπειρία στη ζωή μου παρόλο τον φόβο που ένοιωσα και νοιώθω ακόμη όταν περνάω από εκείνο το σημείο.


"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
 
ΠανδαιμονιονDate: Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 0:21 AM | Message # 3
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Θρύλοι που στοιχειώνουν το νησί της Ρόδου!



Κάθε τόπος έχει τους δικούς του θρύλους και μύθους που διασώζονται στο
χρόνο, άγραφοι από στόμα σε στόμα, αφήνοντας πάντα την αμφιβολία του
αληθινού, του μεταφυσικού, του ψέματος. Έτσι και στη Ρόδο υπάρχουν
ορισμένοι κυρίαρχοι θρύλοι που στοιχειώνουν τους δρόμους του νησιού,
κάνοντας τους περαστικούς των συγκεκριμένων σημείων, υποσυνείδητα να
σκέφτονται το θρύλο που σχετίζεται με το μέρος αυτό.

Ο ποδηλάτης στην Καλλιθέα

Λέγεται πως πολλά χρόνια πριν κάποιος ποδηλάτης σε έναν ποδηλατικό αγώνα
στην Καλλιθέα έχασε τον έλεγχο του ποδηλάτου από έναν λάθος χειρισμό
και σκοτώθηκε πέφτοντας στον γκρεμό. Έκτοτε ο θρύλος λέει πως πολλοί
έχουν δει τα βράδια στην περιοχή εκείνη τα πετάλια του ποδηλάτου να
φωσφορίζουν, ακούνε την αλυσίδα του ποδηλάτου ή βλέπουν μια σκιά ενός
ποδηλάτη. Μια ακόμα παραλλαγή του θρύλου, διότι τίποτε από αυτά δεν
είναι έγκυρα στοιχεία είναι πως τον ποδηλάτη τον σκότωσε κατά τη
διάρκεια του αγώνα ένα διερχόμενο αμάξι και έτσι ο ποδηλάτης εμφανίζεται
και προσπαθεί να προκαλέσει ατυχήματα στους οδηγούς, αιφνιδιάζοντας
τους με την παρουσία του!

Η νύφη στους Τρεις



Οι “Τρεις” είναι μια περιοχή στη Ρόδο, με μια απότομη κατηφόρα και
πολλές επικίνδυνες στροφές.  Ο Θρύλος αναφέρει πως μια νύφη, την ημέρα
του γάμου της πηγαίνοντας στην εκκλησία σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα
στην περιοχή αυτή.  Ίσως είναι ο πιο γνωστός θρύλος στους κατοίκους της
Ρόδου καθώς οι ιστορίες θέλουν τη νύφη να εμφανίζεται πολλάκις στη
στροφή που σκοτώθηκε πριν χρόνια και να αιφνιδιάζει τους οδηγούς που
περνούν τις στροφές αυτές! Εμφανίζεται με το νυφικό της, άλλοτε
περπατώντας, άλλοτε καθισμένη στη μέση του δρόμου αλλά πάντοτε
αποσπώντας την προσοχή των περαστικών σε ένα πολύ επικίνδυνο δρόμο.

Η Σπηλιά στην παραλία Αγάθη
Στην παραλία της Αγάθης στο Χαράκι, υπάρχει και το ομώνυμο εκκλησάκι της
Αγίας Αγάθης. Εκεί δίπλα στα αριστερά της εκκλησίας υπάρχει μια σπηλιά.
Όταν πηγαίνει κόσμος και ψάλλει στην περιοχή της σπηλιάς λέγεται ότι
ακούγονται ψαλμοί. Ο Θρύλος θέλει μοναχούς να είναι θαμμένοι στην
ευρύτερη περιοχή και με το θυμίαμα ακούγονται ψαλμωδίες από τις φωνές
τους.

Ο Θρόνος της Τάφρου



Ένας λιγότερος γνωστός θρύλος αναφέρει πως μια παρέα τριών παιδιών έκανε
βόλτα για εξερεύνηση στην Τάφρο της παλιάς πόλης. Μια περιοχή γεμάτη
απόκρυφες σπηλιές  στοές, ερείπια. Έτσι εισήλθαν σε κάποιες στοές που
τους οδήγησαν σε μια ερειπωμένη εκκλησιά και απέναντι της είχε έναν
θρόνο. Ένα παιδί ήθελε να βγει φωτογραφία καθισμένο πάνω στο θρόνο και
μόλις κάθισε κοκάλωσε σαν άγαλμα. Δε μπορούσε να κουνηθεί αλλά ούτε και
να μιλήσει. Τα υπόλοιπα παιδιά έντρομα φώναξαν τους γονείς τους και
έκαναν εξορκισμό με παπά. Το παιδί συνήλθε, ζει ακόμα,  καλά στην υγεία
του και ο παπάς ήταν παπάς που διέμενε στην παλιά πόλη.
Βέβαια να τονίσουμε ότι οι παραπάνω ιστορίες δεν είναι τίποτε άλλο από
αστικοί θρύλοι, που κάποιοι ίσως έχουν παραποιηθεί από την ανθρώπινη
φαντασία, ίσως στηρίζονται και σε πραγματικά γεγονότα.
Έχουν επιβιώσει  στο πέρασμα του χρόνου με την ακουστική παράδοση και
και αν το πιστέψει κανείς ή όχι εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο και
τα προσωπικά του βιώματα!

Πηγή : secretrhodes.gr
Από το mystiria

Συνάντηση με Σάτυρο στη Ρόδο



Με λένε Γιώργο είμαι απο τη Ρόδο 37 ετών. Θέλω να σας πω οτι και εγώ είχα ακριβώς την ίδια εμπειρία με τον Βασίλη απο την Καβάλα μόνο που το δικό μου περιστατικό συνέβη στην ηλικία των 10 ετών.θα μου πεις τώρα οτι τα παιδιά έχουν μεγάλη φαντασίαΕγώ όμως είμαι 100% σίγουρος για αυτό που μου συνέβη.Ήταν καλοκαίρι πάνω που σουρούπωνε , το σπίτι στο οποίο μένω μέχρι και σήμερα είναι σε περιοχή με λίγα σπίτια πολύ πράσινο και σε απόσταση
1χλμ απο την αρχαία Ακρόπολη της Ρόδου, δεν ξέρω αν αυτό παίζει ρόλο.Καθώς διέσχιζα ένα μικρο μονοπάτι δίπλα σε ένα μικρο σπίτι όπου έμενε ένας δάσκαλος και σε απόσταση 50 μέτρα απο το δικό μου ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με ένα πλάσμα (σάτυρος) να το πω όπως ακριβώς αυτό που περιέγραψε ο Βασίλης ήταν μισό άνθρωπος μισό τράγος θα το περιέγραφα εγώ.Το μόνο που θυμάμαι είναι οτι πάγωσα δεν ξέρω πόσος χρόνος πέρασε , ήταν όρθιο και σε απόσταση γύρω στα 3 μετρά από έμενα, επίσης με έβλεπε
μέσα στα μάτια χωρίς να κάνει την παραμικρή κίνηση.Έβαλα τις φωνές για να με ακούσει η μητέρα μου που ήταν στο σπίτι , όμως για καλή μου τύχη βγήκε ο δάσκαλος απο το δικό του , ο οποίος όπως
έμαθα μετά απο πολύ καιρό είχε δει και αυτός το ίδιο πλάσμα να απομακρύνεται μπαίνοντας σε κάτι καλαμιες. Σε εμένα εκείνη την
χρονική περίοδο είπαν οτι αυτό που είδα ήταν τον δάσκαλο που ήθελε να με
τρομάξει για πλάκα.Βεβαία εγώ παρόλο το μικρο της ηλικίας μου δεν το πίστεψα ποτέ γιατί αυτό που είδα ήταν σε πολύ κοντινή απόσταση και πολύ ξεκάθαρο.

http://mystiria.gr


Elke gek zijn gebrek

Message edited by Πανδαιμονιον - Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 0:28 AM
 
margaritaDate: Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 0:41 AM | Message # 4
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12860
Awards: 15
Reputation: 44
Status: Offline
Τα φαντάσματα που στοίχειωναν τα σοκάκια της Παλιάς Πόλης της Ρόδου
Μια ιστορία φαντασμάτων θα σας διηγηθώ διαφορετική απο τις συνηθισμένες .Πάνε χρόνια πίσω όταν στην Παλιά Πόλη ακόμα δεν υπήρχαν μπαρ , τότε που η Παλιά Πόλη αποτελούσε απλά μια περιοχή με φτωχογειτονιές , χωρίς φασαρία και μουσική στα γραφικά σοκάκια να αντηχεί σε όλη την περιοχή , χωρίς μηχανάκια να πηγαινοέρχονται και ορδές νέων να διασκεδάζουν .Θυμάμαι εκεί που τώρα είναι το Μικρο Καφέ ήταν το σούπερ μάρκετ του Πολιά λίγο, πιο πάνω το Μανάβικο του Στεφάνου , μόνο ο μπαρμπέρης έμεινε στο ίδιο πόστο τόσα χρόνια , αν και τώρα έχει αναλάβει ο γιος του . Σε αυτή λοιπόν την περίοδο που όλα κυλούσαν πιο ήσυχα, θα  να ανατρέξω  και θα σας διηγηθώ εκείνη την διαφορετική ιστορία φαντασμάτων .Η Μεσαιωνική Πόλη , εκείνη την εποχή ήταν ήσυχη και οι δρόμοι έρημοι τα βράδια , αν ήταν και χειμώνας δεν συναντούσες ψυχή . Ο αέρας μουρμούριζε τις δίκες του νότες σαν περνούσε μέσα απο τα γραφικά σοκάκια κάνοντας ήχους τρομακτικούς . Βλέπετε λίγο τα παλιά κτίρια , λίγο η ερημιά στους δρόμους , λίγο η φαντασία να τρέχει πίσω στον Μεσαίωνα και στις μάχες που δόθηκαν και είχε στηθεί το τέλειο σκηνικό για μια ιστορία φαντασμάτων .Φαντάσματα λοιπόν κατάλευκα έτρεχαν κάθε βράδυ μέσα στα σοκάκια τις Παλιάς Πόλης κάνοντας τους κατοίκους να φοβούνται ακόμα περισσότερο να κυκλοφορήσουν τη νύχτα , οι συζητήσεις έδιναν και έπαιρναν στο πρώτο φως της μέρας και κάθε λίγο καιρό και μια καινούργια συνάντηση με ένα φάντασμα .Ο καιρός περνούσε , όλο και περισσότερες γειτονίες είχαν φως , η Παλιά Πόλη άλλαζε με γρήγορους ρυθμούς και τα φαντάσματα πλέον αναγκάστηκαν να αφήσουν τα λευκά σεντόνια τους σπίτι.Βλέπεις το κόλπο του λευκού σεντονιού που φόραγαν τα παράνομα ζευγαράκια τις νύχτες και τρόμαζε ο κόσμος νομίζοντας οτι έβλεπε φάντασμα δεν έπιανε πλέον , έτσι τα φαντάσματα εξαφανίστηκαν και την θέση τους πήραν οι αλλοπρόσαλλοι ήχοι των μπαρ και οι ορδές των νέων που περιδιαβαίνουν στα φωτισμένα πλέον σοκάκια .


"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"

Message edited by margarita - Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 0:45 AM
 
ΠανδαιμονιονDate: Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 0:52 AM | Message # 5
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Οι νεράιδες του Καρτερού Κρήτης



Νεράιδες, ονομασία που προέρχεται από τις αρχαίες Νηρηίδες, ξυπνούν τα μεσάνυχτα και κατευθύνονται προς τις πηγές. Οι λεπτές οπτασίες με τα μακριά μαλλιά πλένονται και τραγουδούν, μαγεύοντας όποιον βρίσκεται κοντά.Χορεύουν και λικνίζουν τα αισθησιακά κορμιά τους σε ρυθμούς που επιβάλλει η
νύχτα. Αλίμονο σ” αυτόν που θα ανακαλύψει τα καλά κρυμμένα μυστικά τους:
Χάνει τα λογικά του και θεωρείται νεραϊδοπαρμένος ή νυμφόληπτος.
Οι νεράιδες του Καρτερού Κρήτης.
Όπου σταθούν και όπου βρεθούν, αφήνουν τα ανεξίτηλα σημάδια τους. Στο Νεραϊδόσπηλιο των Αστρακών, το οποίο είναι μέσα στο φαράγγι του Καρτερού Κρήτης, εδώ και χρόνια υπάρχουν ιστορίες για «νεράιδες«.
Τα μικροσκοπικά πλάσματα χρησιμοποιώντας τις μαγικές τους ικανότητες, εκπληρώνουν κάθε επιθυμία των θνητών που προσπαθούν να πιουν από το «αθάνατο» νερό τους. Λένε ότι όποιος ξεδιψάσει από το σπήλαιο αυτό, διώχνει μια για πάντα λύπες και δυσάρεστα γεγονότα!
Οι θυγατέρες του Νηρέα με ξέπλεκα μαλλιά επιλέγουν τη σκοτεινή σπηλιά της Κρήτης. Υφαίνουν το άσπρο πέπλο τους και λουσμένες από το φως της
νεότητας προκαλούν κάθε στοιχείο της φύσης
. Με κινήσεις αέρινες και όψη γλυκιά πασπαλίζουν το μεταφυσικό τόπο με μελωδίες ανώτερες ίσως από
αυτές των Σειρήνων, αποπροσανατολίζουν τους αλαφροΐσκιωτους και τους σαββατογεννημένους. Σαν από θαύμα, εξ ουρανού δίνουν λύσεις σε προβλήματα και σκορπούν τη
χαρά. Άραγε η φωνή τους να μοιάζει με αυτή των θνητών, ή μιλούν τη
γλώσσα των νεράιδων, τα «γεραγιδίστικα» όπως ονομάζονται;Τα «δάκρυα της Νεράϊδας».Γύρω από το Νεραϊδοσπήλαιο των Αστρακών υπάρχουν οπές και σχισμές από τις οποίες αναβλύζει το μαγεμένο ύδωρ και
συνοδεύεται από ένα ελαφρύ κλάμα που εμφανίζεται μετά από έντονη
βροχόπτωση.
Το ανεξήγητο φαινόμενο που συμβαίνει συχνά πυκνά σήμερα, προέρχεται από τα «Δάκρυα της Νεράιδας«. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μετά από πλημμύρες, τα νερά θολώνουν.
Παρόλο που τα χρόνια κυλούν, η χημική σύσταση δεν μπορεί να αναλυθεί.
Ίσως να μην επιθυμούν οι καλλονές του σπηλαίου να μάθουμε τη σύστασή
τους…
Μεγάλης ηλικίας αγρότες ομολογούν πως κατάφεραν να εντοπίσουν τις Καλές Κυράδες που γελούσαν ασταμάτητα μεταξύ τους. Μιλούν για αερικά, για πλάσματα που προέρχονται από έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Οι Καλούδες, ή Ξωνέρια, ή Καλομοίρες συνομιλούν μεταξύ τους
τηλεπαθητικά, γεγονός που δικαιολογεί το γεγονός ότι η περίεργη ομιλία
μοιάζει με στιγμιαία ηχώ, σύμφωνα με τις μαρτυρίες.
Ουδείς δεν μπορεί να μιλήσει με σιγουριά εάν πρόκειται για την αληθινή ύπαρξη των άυλων οντοτήτων που ταράζουν τα ήρεμα νερά της τοπικής κοινωνίας. Οι πιο ορθολογιστές
κάνουν λόγο για ήχους που βγαίνουν από τις δεκάδες οπές του σπηλαίου και
δημιουργούν την ψευδάισθηση της ομιλίας! Ωστόσο οι νεράιδες αποτελούν
παράδοση για την περιοχή. Πολλοί επιλέγουν το συγκεκριμένο προορισμό για
να μετατρέψουν το παιδικό όνειρο σε αληθινό: Να δουν το κόσμο των αερικών! Οι χωρικοί τον είδαν. Οι επισκέπτες
όμως;



apokrifamistiria.blogspot.gr/
http://mystiria.gr


Elke gek zijn gebrek

Message edited by Πανδαιμονιον - Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 0:53 AM
 
xrysanthiDate: Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 1:33 AM | Message # 6
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 2422
Awards: 1
Reputation: 6
Status: Offline
τις λατρεύω τις νεράιδες
αν πάω ξανά Κρήτη θα προσπαθήσω να το επισκεφτώ


Η διαδρομη που ξεκινησες, μακρινη και μοναχική....
Λένε ομως οτι εκει που πας εχουν παει και αλλοι οποτε θα βρεις γνωστους.....
Καλό ταξίδι.
 
ΘνητοςDate: Δευτέρα, 10-ΦΕΒ-2014, 1:50 AM | Message # 7
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10693
Awards: 16
Reputation: 45
Status: Offline
Quote xrysanthi ()
τις λατρεύω τις νεράιδες
:p


ΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
 
ΠανδαιμονιονDate: Παρασκευή, 27-ΙΟΥ-2014, 3:58 PM | Message # 8
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Τι είναι η «μαύρη σκιά» που την λένε «μόρα»;



Πολλοί είναι εκείνοι που έχουν νιώσει μια «σκιά» από πάνω τους την ώρα του ύπνου. Οι «παλιοί» στα χωριά , αποκαλούσαν αυτή την σκιά «Μόρα».

Τα κύρια «συμπτώματα» είναι η ανικανότητα να μιλήσεις και να
κουνηθείς, όταν αισθάνεσαι μεταξύ «ύπνου και ξύπνιου» αυτή την σκιά, που
για όσους την έχουν νιώσει, μοιάζει με εφιάλτης.
Η επιστήμη μπορεί να μην δέχεται αυτά που λένε για την μόρα, το σίγουρο πάντως είναι
ότι αυτή η σκιά υπάρχει, με όποιο όνομα κι αν
λέγεται…


Έγκειται στον κάθε ερευνητή ουσιαστικά να αποδεχτεί ποια από τα
χαρακτηριστικά που συνοδεύουν αυτό το φαινόμενο είναι κύρια και ποια
είναι δευτερεύοντα. Αυτό έχει συμβεί μέχρι στιγμής και στην οποιαδήποτε
βιβλιογραφία ή σε οποιοδήποτε ερευνητή που διερευνά αυτό το φαινόμενο.
Υπάρχουν 5-6 χαρακτηριστικά:
1. αν είσαι ξαπλωμένος,
2. αν είσαι σε χαλάρωση,
3. αν νοιώθεις την αίσθηση της πίεσης στο στήθος,
4. αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να αναπνεύσεις,
5. να μην μπορείς να κουνηθείς που είναι το βασικότερο όλων – η ακινητοποίηση της στιγμής
6. και βέβαια οι εικόνες που βλέπεις ή όλες αυτές οι αισθήσεις που αφορούν αυτό το θέμα.
“Η μυστική δύναμη πίσω από την μόρα”
“Πρόκειται για ένα ον που έχει συγκεκριμένη βούληση και συγκεκριμένο
στόχο. Είναι μια δύναμη που μπορεί με πολύ ζωώδη ένστικτα να κινείται
και να έρχεται σε επαφή με τον άνθρωπο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.
Εκείνο που αντλεί από τον άνθρωπο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ενέργεια, ουσιώδης ενέργεια"

λένε οι παπούδες μας.

"Για τον λόγο αυτό πολλά θύματα της μόρας ξυπνούν και νοιώθουν ότι
είναι πάρα πολλοί κουρασμένοι, σαν να έσκαβαν όλη την νύχτα. Το
μαρτυρούν! Και βέβαια ο τρόμος, ο οποίος νοιώθουνε τη στιγμή εκείνη,
οδηγεί σε απώλεια αυτής της τόσο πολύτιμης ουσίας, της ζωτικής ενέργειας
του ανθρώπου. Το χειρότερο που πρέπει να κάνει κανείς σε τέτοιες
περιπτώσεις είναι να φοβάται, να τρομάζει, γιατί αυτός ο πανικός είναι
εκείνος που ευνοεί τέτοιες καταστάσεις”.
“Πώς θα αντιμετωπίσω την Μόρα;”
” Η αντιμετώπιση γίνεται συνήθως ενστικτωδώς και αυθόρμητα. Αυτό που
πολύ συχνά καταμαρτυρείται είναι ότι όταν κανείς νοιώσει ότι φτάσει στο
έπακρο, εκεί που δεν αντέχει, φοβάται ότι θα πεθάνει, καταπιεσμένος, δεν
μπορεί να κουνηθεί, έχει πανικοβληθεί, λέει μια προσευχή και εκεί
λύνεται ο πολιορκητικός κλοιός. Πιστεύω ότι αυτό λειτουργεί, επειδή
ακριβώς το άτομο επικεντρώνει όλη του τη δύναμη της αντίστασης πάνω σε
ένα σύμβολο που εκείνη τη στιγμή είναι η προσευχή.
Πολύ συχνά μπορεί να είναι το «Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακά σκορπά».
Πάρα πολλές φορές το έχω ακούσει αυτό στις εκατοντάδες μαρτυρίες που
έχω ακούσει για τέτοια περιστατικά. Περισσότερο αυτό που βοηθάει είναι
ένα σύμβολο στο οποίο μπορεί κανείς να εστιάσει και να επικεντρωθεί τη
συγκεκριμένη στιγμή με όλη του τη συνείδηση. προβάλλοντας αυτή την
αντίσταση. Αυτό είναι κάτι που αποδεσμεύει τον μάρτυρα εκείνη τη
δεδομένη στιγμή”.

Πηγή: newsbomb.gr
http://stergiog.blogspot.com


Elke gek zijn gebrek

Message edited by Πανδαιμονιον - Παρασκευή, 27-ΙΟΥ-2014, 3:59 PM
 
ΠανδαιμονιονDate: Παρασκευή, 27-ΙΟΥ-2014, 4:10 PM | Message # 9
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Τα Φαντάσματα της Υπαίθρου



Φαντάσματα…Ξεκινώ να γράφω αυτό το τόσο ενδιαφέρον, σκοτεινό και γοητευτικό θέμα , καθώς εκατομμύρια σκέψεις πλημμυρίζουν το μυαλό μου.
Αναμνήσεις ενός μικρού παιδιού, εκείνου του αθώου παιδιού που ήμουν η
ίδια κάποτε, που αναρωτιόταν ενώ συγχρόνως θαύμαζε και φοβόταν το
άγνωστο, το οποίο προσπαθούσε να γνωρίσει μέσα από τη λογική της αγνής
ματιάς του. Όλοι μας άλλοι λιγότερο και άλλοι
περισσότερο υπήρξαμε – και ενδεχομένως κάποιοι ακόμα να είναι- αυτά τα
μικρά παιδιά που μέσα από την αθωότητα και την αγνότητα τους προσπαθούν
να δουν πέρα από τα στενά και «λογικά» όρια που τους επιβάλει αυτή η
κοινωνία των «μεγάλων», η κοινωνία της φυλακής της φαντασίας στην οποία
ζούμε και μεγαλώνουμε
Θάνατος και Ερωτηματικά…

Ο άνθρωπος ανέκαθεν δημιουργούσε ερωτήματα μεγαλύτερα από τον ίδιο. Ένα από τα
βασικότερα και ίσως το πιο τρομακτικό είναι το εξής : « τι συμβαίνει
μετά το θάνατο..; υπάρχει συνέχεια;» Αλήθεια τι είναι αυτό που συναντάμε
αφότου φύγουμε από αυτήν την ζωή..; εξακολουθούμε να υπάρχουμε η απλός
χανόμαστε και σβήνουμε μέσα σε μια στιγμή..; Και αν κάτι από εμάς
συνεχίζει τι είναι αυτό..; Τι είναι η ψυχή.; Και σε αυτό το σημείο
ερχόμαστε στην ουσία του θέματος αυτού. Η Ψυχή είναι αυτό το κομμάτι μας
που παραμένει ζωντανό, είναι η πνοή της ζωής, αυτόφωτη ή ετερόφωτη, δεν
το εξετάζουμε εδώ αυτό, αλλά παραμένει η ζωντανή πνοή της ζωής. Μεγάλη
έλξη στον άνθρωπο έχει το ερώτημα τι είναι αυτό που ονομάζουμε
φάντασμα;
Φαντάσματα λοιπόν ονομάζουμε τις ψυχές των ανθρώπων και των ζώων που έχουν πεθάνει συνήθως με βίαιο ή έντονο τρόπο. Οι μορφές
τους ποικίλουν καθώς υπάρχουν μαρτυρίες που υποστηρίζουν ότι έχουν δει
να είναι σαν σκιές, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο άυλες, άλλες
είχαν ξεκάθαρα ανθρώπινο σχήμα και άλλες κανονική ανθρώπινη μορφή. Το
συγκεκριμένο ενδιαφέρον για τις ψυχές των νεκρών που τριγυρνάνε στη γη
και η προφορική παράδοση γύρω από αυτό κορυφώθηκε στα σκληρά χρόνια του
μεσαίωνα όπου η ανασφάλεια του ανθρώπου ήταν τρομερά αυξημένη και οι
προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες υπήρχαν παντού και σε καθημερινή βάση
και φυσικά στα πάντα. Εννοείται όμως ότι το ενδιαφέρον των ανθρώπων για
τα στοιχειώματα, ποτέ δεν έφυγε και γι αυτό μπορούμε άνετα να μιλάμε
για ένα θέμα διαχρονικό και ανεξάντλητο, αφού πάντα θα συζητιέται και
πάντα θα εμφανίζονται καινούργιες μαρτυρίες. Σε αυτό το σημείο είναι
καλό να αναφέρουμε πως είναι τόσο το ενδιαφέρον γι αυτό το θέμα που ήδη
από το 1922 προσφέρεται χρηματικό έπαθλο αξίας άνω των 2,6 εκατομμυρίων
δολαρίων , από περισσότερους από 28 επιστημονικούς φορείς και
Οργανισμούς , σε όποιον καταφέρει να αποδείξει την ύπαρξη των
φαντασμάτων.!!!!


Μαρτυρίες και γεγονότα….Η Στοιχειωμένη Μάνα



Η Ελληνική ύπαιθρος βρίθει ιστοριών για στοιχειώματα από ανθρώπους και
ζώα, ποιος δεν θυμάται τις λαογραφικές διηγήσεις του Νικόλαου πολίτη
σχετικά με τα στοιχειώματα που ταλάνιζαν τους κατοίκους των ελληνικών
χωριών αλλά και των πόλεων. Ας αναφέρουμε όμως εδώ μερικές πολύ
ενδιαφέρουσες μαρτυρίες από την σύγχρονη Ελληνική ύπαιθρο, αφού όπως
είπαμε ο κόσμος αλλάζει αλλά το ενδιαφέρον για τα φαντάσματα και τις
εμφανίσεις τους όχι!
Η πρώτη ιστορία που θα ήθελα να παραθέσω προέρχεται από την επαρχία Κυνουρίας, η οποία βρίσκεται στο νομό
Αρκαδίας και καλύπτει το μοναδικό παραθαλάσσιο τμήμα του. Γενικά αυτό το
μέρος πέρα από την μοναδική ομορφιά του έχει αρκετά έντονο και το
μεταφυσικό στοιχείο. Πρόκειται λοιπόν για το τραγικό τέλος μιας μάνας
και του νεογέννητου βρέφους της. Η γυναίκα βρισκόταν στο δάσος λίγο πιο
κάτω από το χωριό της όταν ξαφνικά άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς.
Θέλοντας να προστατεύσει τον εαυτό της και το παιδί της , στάθηκε κάτω
από ένα βράχο που σχημάτιζε μια μικρή αβαθή σπηλιά. Η καταιγίδα όμως
έριξε τον βράχο ο οποίος πλάκωσε την άτυχη μητέρα και το παιδί. Οι
κάτοικοι του χωριού απέφευγαν να περνάν από εκεί διότι για αρκετά χρονιά
, κυρίως τις βροχερές μέρες άκουγαν την γυναίκα να τραγουδά
νανουρίσματα στο παιδί της για να κοιμηθεί. Σήμερα κάποιοι υποστηρίζουν
ότι τα κρύα βράδια ακούγεται μέσα στο ουρλιαχτό του ανέμου το παγωμένο
νανούρισμα της μάνας.


Το Μοναστήρι του Τρόμου….



Μια επίσης πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία διαδραματίζεται σε ένα μοναστήρι της βόρειας
Ελλάδας. Εκεί ζούσαν περίπου πενήντα μοναχές, καλόγριες μαζί με την
Γερόντισσα τους, την Ηγουμένη. Η καθημερινότητα τους ήταν συνήθως μια
ρουτίνα από αυτές των καλογέρων και των καλογριών, προσευχές, νηστείες
και εργόχειρο. Μια μέρα λοιπόν που κάθισαν στην τράπεζα του φαγητού,
ξεκίνησαν μια συζήτηση η οποία κατέληξε γρήγορα σε λογομαχία. Οι τόνοι
ανέβαιναν συνεχώς και κάποια στιγμή η ηγουμένη νευριασμένη αρπάζει το
μαχαίρι και το καρφώνει σε μια εικόνα της παναγίας. Ο καβγάς τότε
σταμάτησε αμέσως. Τα χρόνια πέρασαν και οι περισσότερες από τις μοναχές
πέθαναν – μαζί και η ηγουμένη. Το περίεργο σε αυτήν την υπόθεση όμως
είναι ότι παρόλο που η ηγουμένη έχει πεθάνει εδώ και αρκετά χρονιά το
χέρι της αυτό που κάρφωσε το μαχαίρι δεν έχει λιώσει ακόμα και η ψυχή
της τριγυρνά καταραμένη για το κακό που έκανε στην μητέρα του θεού… ή
έτσι τουλάχιστον λένε οι κάτοικοι.


Στοιχειωμένη Θεσσαλία….



Η ιστορία αυτή συνέβη σε έναν επαρχιακό δρόμο σε ένα χωριό της Θεσσαλίας.,
η Θεσσαλία άλλωστε από τα αρχαία χρόνια γη των μαγισσών, της λάμιας και
των στοιχειωμάτων. Ένας άνθρωπος ,που λέτε, καθώς οδηγούσε με το αμάξι
του βλέπει στην άκρη του δρόμου έναν ηλικιωμένο άντρα με μαγκούρα να του
κάνει νόημα να σταματήσει. Έτσι και έκανε, άνοιξε το παράθυρο για να
τον ρωτήσει τι ήθελε. Τότε Ο παράξενος γέροντας του ζήτησε ένα τσιγάρο
και όταν ο άλλος τα έδωσε ζήτησε φωτιά για να το ανάψει. Όμως μέχρι να
σηκώσει το κεφάλι του ο ηλικιωμένος είχε εξαφανιστεί..! βγήκε έξω και
τον έψαξε όμως δεν τον βρήκε πουθενά. Η Οπτασία του γέρου έχει
εμφανιστεί σε πολλούς οδηγούς αλλά κανείς δεν έχει καταφέρει να τον
πιάσει ή να τον αναγνωρίσει.
Θεσσαλονίκη, η στοιχειωμένη νύφη του Θερμαϊκού….
Ας μεταφερθούμε τώρα πιο βόρεια στη Θεσσαλονίκη, όπου συνέβη μια ακόμα
παράξενη ιστορία σε μια φοιτήτρια. Στην αρχή η πρωταγωνίστρια του
γεγονότος είχε δει μια ηλικιωμένη γυναίκα να στέκετε έξω από το την
ημέρα άρχισε να βλέπει περίεργα και σκοτεινά όνειρα όπου υπήρχαν σκιές..
σιγά -σιγά άρχισε να νιώθει περίεργα και κατά τη διάρκεια της ημέρας..
ένα βράδυ λοιπόν ενώ ήταν στο σπίτι της άκουσε κάποιον να της χτύπα την
πόρτα απαλά.. φοβήθηκε αφού ήταν μονή στο σπίτι και πήγε αργά, αργά να
δει ποιος είναι. Κοιτάζοντας από το ματάκι είδε την ιδία ηλικιωμένη
γυναίκα! Αυτή όμως αμέσως γύρισε και έφυγε τρέχοντας! Την επομένη μέρα
φοβισμένη έμεινε στο σπίτι μιας φίλης της. Όταν γύρισε στο σπίτι της
έμαθε ότι στο διπλανό διαμέρισμα γινόταν μια κηδεία. Πήγε λοιπόν να πει
τα συλλυπητήρια της. Εκεί δίπλα στη φωτογραφία του άντρα που είχε
πεθάνει είδε τη φωτογραφία αυτής της ηλικιωμένης γυναικάς ! από ότι της
είπαν η γυναίκα αυτή είχε πεθάνει εδώ και καιρό! Το λόγο που την
επισκεπτόταν αυτό το πνεύμα δεν τον έμαθε και ενδεχομένως να μην τον
μάθει και ποτέ..


Οι γραμμές των φαντασμάτων….



Τέλος θα αναφέρουμε μια ακόμα περίεργη μαρτυρία που συνέβη σε έναν νεαρό, κάπου
στην Ελληνική επαρχία. Ήταν αργά τη νύχτα είχε ένα υγρό κρύο και
εκείνος οδηγούσε με το μηχανάκι. Κάποια στιγμή πέρασε πάνω από τις
γραμμές τρένου. Λόγο του ότι είχε πολύ κρύο και υγρασία γλίστρησε και
έπεσε πάνω στις γραμμές!! Τότε ξαφνικά εμφανίστηκε ένας ηλικιωμένος
κύριος ηλικίας ίσαμε ενενήντα χρονών. Ο άνθρωπος πλησίασε γρήγορα τον
νεαρό τον σήκωσε και τράβηξε και το μηχανάκι μακριά από τις γραμμές.
Τότε τον κοίταξε και του είπε « να προσέχεις..» και έφυγε. Ο νεαρός
θέλοντας να τον ευχαριστήσει ανέβηκε στη μηχανή και άρχισε να τριγύρνα
στους δρόμους και τα στενά ψάχνοντας να τον βρει. Φυσικά δεν τον βρήκε
ποτέ αυτόν τον γέρο φύλακα άγγελο του
Κάπου εδώ σταματάμε την αφήγηση των περίεργων στοιχειωμάτων, υπάρχουν χιλιάδες τέτοιες διηγήσεις
από όλη την ελληνική γη, αρκετές να γεμίζουν τον ιστό με μυριάδες
σελίδες! Είναι ένα σκοτεινά γοητευτικό θέμα, τα φαντάσματα το οποίο
απασχολούσε και θα απασχολεί για πάντα τον άνθρωπο, διότι όπως ήδη
προανέφερα πηγάζει από μια από τις βασικότερες απορίες του και συνδέεται
με έναν από τους μεγαλύτερους φόβους του, τον Θάνατο.


strangefiles
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

http://stergiog.blogspot.com


Elke gek zijn gebrek
 
xrysanthiDate: Παρασκευή, 27-ΙΟΥ-2014, 4:57 PM | Message # 10
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 2422
Awards: 1
Reputation: 6
Status: Offline
!!!!!!!! πολύ καλό

Η διαδρομη που ξεκινησες, μακρινη και μοναχική....
Λένε ομως οτι εκει που πας εχουν παει και αλλοι οποτε θα βρεις γνωστους.....
Καλό ταξίδι.
 
ΠανδαιμονιονDate: Δευτέρα, 30-ΙΟΥ-2014, 2:04 AM | Message # 11
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Η "απρόσωπη" γριά



Θα σας πω και ακόμα μια ιστορία που δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Πριν από 15
περίπου χρόνια στον επαρχιακό δρόμο μεταξύ Λάρισας Τυρνάβου (πριν
φτιάξουν τον καινούριο δρόμο) καθώς γυρνούσε η μητέρα μου από τον
Τύρναβο για την Λάρισα είχε πιάσει ψιλόβροχο και από μακριά βλέπει μια
γριούλα να σταματάει ένα αυτοκίνητο (Φολκς Βάγκεν ακόμα το θυμάμαι) αλλά
αυτό να φεύγει σχεδόν αμέσως. 


Η μητέρα μου την λυπήθηκε και είπε να την πάρει αυτήν με το αμάξι αφού έβρεχε κιόλας. Σταματάει λοιπόν δεξιά κατεβάζει το παράθυρο
και πάει να ανοίξει την πόρτα. Κοιτάει την γριούλα και παθαίνει σοκ. Η
γριούλα δεν είχε πρόσωπο!!! Ένα κενό.


Για πότε έφυγε και για πότε έφτασε σπίτι ούτε που το κατάλαβε. Έκανε ώρες μέχρι να συνέλθει
αφού έτρεμε σαν ψάρι. Ο πατέρας μου φυσικά δεν πίστευε με τίποτα. Μετά
από χρόνια μάθαμε ότι αυτό που συνέβη στην μάνα μου το είχαν δει και
άλλα άτομα κατά καιρούς. Τώρα τι ήταν ακόμα να μάθουμε αφού πολλά
λέγονται. Η μητέρα μου πάντως δεν έκατσε να μάθει.


Πηγή

http://aneksigita-fainomena.blogspot.nl


Elke gek zijn gebrek
 
xrysanthiDate: Δευτέρα, 30-ΙΟΥ-2014, 10:34 AM | Message # 12
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 2422
Awards: 1
Reputation: 6
Status: Offline
εγώ πάντως θα την έπαιρνα μαζί μου
θα ήμουν περίεργη  να δω τι της ειχε συμβεί
:p


Η διαδρομη που ξεκινησες, μακρινη και μοναχική....
Λένε ομως οτι εκει που πας εχουν παει και αλλοι οποτε θα βρεις γνωστους.....
Καλό ταξίδι.
 
ΠανδαιμονιονDate: Δευτέρα, 30-ΙΟΥ-2014, 4:02 PM | Message # 13
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
k3009

Elke gek zijn gebrek
 
xrysanthiDate: Δευτέρα, 30-ΙΟΥ-2014, 5:12 PM | Message # 14
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 2422
Awards: 1
Reputation: 6
Status: Offline
έλα καλέ πως κανεις ετσι;;;
εσύ δεν θα είχες την περιέργεια να μάθεις;;;
αφού δεν είχε στόμα δεν θα μπορούσε να με φάει tongue


Η διαδρομη που ξεκινησες, μακρινη και μοναχική....
Λένε ομως οτι εκει που πας εχουν παει και αλλοι οποτε θα βρεις γνωστους.....
Καλό ταξίδι.
 
ΘνητοςDate: Δευτέρα, 30-ΙΟΥ-2014, 8:25 PM | Message # 15
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10693
Awards: 16
Reputation: 45
Status: Offline
xar xar xar

ΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
 
Forum » Γενική συζήτηση για ανθρώπους και γεγονότα » Μύθοι » ΕΛΛΑΔΑ, ΠΥΛΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΚΟΣΜΟΥ... (Θρύλοι και παραδόσεις για τήν εμφάνιση του παραφυσικού...)
Page 1 of 212»
Search: