Δευτέρα, 26-ΙΟΥ-2017, 3:16 PM
Welcome Ξωτικό | RSS


[ New messages · Members · Forum rules · Search · RSS ]
Page 2 of 2«12
Forum » Γενική συζήτηση για ανθρώπους και γεγονότα » Αρχαιότητα » ΣΠΑΡΤΗ (H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ)
ΣΠΑΡΤΗ
ΠανδαιμονιονDate: Παρασκευή, 27-ΙΟΥ-2014, 1:43 PM | Message # 16
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Περί κρυπτείας & ξενηλασίας στην αρχαία Σπάρτη



Κρυπτεία στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει η κρυφή, άρα μυστική (υπηρεσία)
και ξενηλασία η απέλαση των ξένων. Συνεπώς «κρυπτεία» ήταν η αντίστοιχη μυστική
υπηρεσία των σύγχρονων κρατών και «ξενηλασία» η διαδικασία απέλασης για
λόγους κρατικής ασφάλειας (αποτροπή κατασκοπείας, δολιοφθοράς, κ.ά).
Όπως προκύπτει από αρχαία κείμενα, ο θεσμός της λεγομένης «κρυπτείας»
προέβλεπε να παρακολουθούνται κρυφά οι
είλωτες και οι περίοικοι είτε για τυχόν εξεγέρσεις είτε για κατασκοπεία
και προδοσία στρατιωτικών μυστικών στους εχθρούς.

Όποιος από τουςείλωτες ή τους περίοικους κρινόταν ότι κατασκόπευε ή μπορούσε να
προδώσει στρατιωτικά μυστικά στους εχθρούς θανατώνονταν εν κρυπτώ. Ο
θεσμός της λεγόμενης “ξενηλασίας” προέβλεπε ότι ουδείς ξένος επιτρεπόταν
να εγκατασταθεί και να ζήσει στην πόλη για διάστημα αρκετό ώστε να
κατασκοπεύσει, να εντοπίσει στρατηγικά σημεία και να καταμετρήσει τη
δύναμη κρούσης που διέθετε η Σπάρτη. Οι εν λόγω θεσμοί αναπτύχθηκαν στην
Σπάρτη, επειδή η πόλη ήταν επί της ουσίας μια απομονωμένη πόλη και αυτό
όχι τόσο διότι δεν ήθελε να μαθαίνουν οι άλλοι τα στρατιωτικά της
μυστικά, αλλά διότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει την αγορά των άλλων
πόλεων, από την στιγμή που δεν επιτρεπόταν η κατοχή νομισμάτων και
πολύτιμων μετάλλων από τους Σπαρτιάτες.

Όταν σε ένα κράτος δεν μετρά τοχρήμα, ένας ξένος δεν έρχεται εκεί ούτε και
από αυτό το κράτος φεύγει πολίτης να πάει αλλού.Ο Πλούταρχος αφήνει να εννοηθεί ότι
δυο πράγματα ήταν
άδικα στην Σπάρτη, οι είλωτες και η καλούμενη «κρυπτεία»,
τουλάχιστον όπως είχαν εξελιχθεί. Σχετικά με αυτά ο Πλούταρχος αναφέρει:
«Στα πιο πάνω δεν υπάρχει ίχνος αδικίας ή εγωισμού, καθώς κατηγορούν
μερικοί τους νόμους του Λυκούργου, ότι δηλαδή είναι μεν αρκετά ανδρείοι,
αλλά ελάχιστα άδικα. Όσο για τη λεγομένη «κρυπτεία», αν πάντως είναι κι
αυτή ένα από τα έργα του Λυκούργου, καθώς έχει πει ο Αριστοτέλης, αυτή
θα προκάλεσε και στον Πλάτωνα την πιο πάνω κρίση για το Σπαρτιατικό
πολίτευμα και το Λυκούργο προσωπικά.

Ήταν αυτή περίπου: οι επικεφαλήςτων νέων έστελναν κάθε τόσο τους πιο έξυπνους
στην ύπαιθρο, κάθε φορά σεάλλο μέρος, οπλισμένους με εγχειρίδια και εφοδιασμένους με την
απαραίτητη τροφή. Αυτοί την ημέρα σκορπίζονταν σε κρυφούς τόπους, όπου
κρύβονταν και αναπαύονταν, τη νύχτα, όμως, κατέβαιναν στους δρόμους κι
όποιον από τους είλωτες έπιαναν, τον σκότωναν. Πολλές φορές πήγαιναν και
στα χωράφια, όπου σκότωναν τους πιο δυνατούς και γερούς από αυτούς, ο
Θουκυδίδης αναφέρει ένα παρόμοιο περιστατικό στα Πελοποννησιακά του,
δηλαδή ότι οι Σπαρτιάτες ξεχώρισαν τους πιο γενναίους και τους άφησαν να
στεφανωθούν, διότι τάχα είχαν αποκτήσει την ελευθερία τους, ύστερα όμως
από λίγο αυτοί εξαφανίστηκαν (περισσότεροι από δυο χιλιάδες) χωρίς να
μπορεί κάποιος να προσδιορίσει με ποιον τρόπο χάθηκαν.



Η τέχνη της κρυπτογράφησης χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα για πολεμικούς
σκοπούς. Ο όρος σκυτάλη, μέθοδος των Σπαρτιατών, είναι ευφυής –
διάσημος. Γύρω από ξύλινο κύλινδρο (σκυτάλη) τυλίγεται ταινία περγαμηνής
ή υφάσματος ή δέρματος. Κατά μήκος της περιέλιξης καταγράφονταν σειρές
μηνύματος. Όταν ξετυλίγονταν η ταινία, τα γράμματα βρίσκονταν σε αταξία,
η οποία δεν επέτρεπε να αποκωδικοποιηθεί το μήνυμα. Ο παραλήπτης έπρεπε
να τυλίξει την ταινία σε κύλινδρο (σκυτάλη) ίδιου μήκους και διαμέτρου,
με τρόπο που είχε προ-συμφωνηθεί με τον αποστολέα, προκειμένου να
αποκαλύψει το μήνυμα.

Τα μηνύματα που μεταφέρονταν με τη μέθοδο αυτή, έπρεπε να είναι σύντομα,
δηλαδή «λακωνικά». Ο Πλούταρχος περιγράφει τη
μέθοδο στο έργο του «ο βίος του Λύσανδρου» και αναφορές γίνονται από
τους Θουκυδίδη, Ξενοφώντα, Αριστοφάνη, Πίνδαρο, Πλάτωνα κ.ά..
http://poseidwnion-arma.blogspot.grΣημειώνεται ότι:

1. Η ζωή στην αρχαία Σπάρτη δεν ήταν παράδεισος,
ήταν όμως καλύτερη από όλες τις άλλες περιοχές. Σαφώς στην
Σπάρτη υπήρχαν οι είλωτες και ήταν κάτι το άδικο. Ωστόσο στις άλλες
πόλεις (Αθήνα, Ρώμη κ.α.) για το ίδιο θέμα γίνονταν χειρότερα πράγματα.
Σαφώς εκεί δεν υπήρχαν είλωτες διότι οι πόλεις αυτές είτε φόνευαν είτε
εξανδραπόδιζαν τους αιχμάλωτους τους (αντί να τους καταδικάζουν σε
καταναγκαστικά έργα, δηλαδή να τους κάνουν είλωτες) όπως π.χ. οι
Μακεδόνες που επί Μεγ. Αλέξανδρου εξανδραπόδισαν τη Θήβα.
Απλώς μετάαντί να έχουν  αιχμάλωτους (είλωτες) ως υπηρέτες έκαναν εργάτες είτε
φτωχούς συμπολίτες τους (ο Σόλωνας π.χ. αναγκάστηκε να κάνει τη
σεισάχθεια για να ελευθερώσει Αθηναίους που είχαν σκλαβωθεί λόγω χρεών
από άλλους Αθηναίους) είτε φτωχούς αλλοδαπούς.

2. Αρχικά στην Ελλάδα δεν υπήρχαν δούλοι
ούτε στην Αθήνα ούτε και στις άλλες Ελληνικές πόλεις, πρβ: Διότι κατά
την εποχήν εκείνην (μετά τη μάχη του Μαραθώνα και επί Μιλτιάδη, πατέρα
του Κίμωνα) δεν είχον ακόμη δούλους ούτε αυτοί (οι Αθηναίοι) ούτε και οι
άλλοι Έλληνες» (Ηρόδοτος 6,137). Συνεπώς οι δούλοι υπήρξαν στην Ελλάδα
μετά τα Περσικά, άρα η δουλεία ήρθε στην Ελλάδα από τους βάρβαρους.
Δούλοι στην Αθήνα γίνονταν οι αιχμάλωτοι πολέμου (άνδρες, γυναίκες)
που καταδικάζονταν σε καταδικαστικά έργα και
όσοι Αθηναίοι χρωστούσαν χρήματα και δεν είχαν να τα εξοφλήσουν. Επίσης
τα παιδιά των δούλων, καθώς και οι φτωχοί, Έλληνες ή μη,  που
πουλιόντουσαν οικιοθελώς σε πλούσιους, κάτι ως οι μισθοφόροι,
προκειμένου  να πάρει λεφτά η οικογένειά τους, αλλά και για να ζήσουν οι
ίδιοι καλύτερα. Οι δούλοι στην Αθήνα δεν ήσαν ελεύθεροι, αλλά
ιδιοκτησία του κυρίου τους που μπορούσε μάλιστα να τους πουλήσει κιόλας
και αφετέρου μπορούσαν να αποκτήσουν την ελευθερία τους, μόνο αν έδινε
κάποιος στα αφεντικά τους το πόσο που τους χρωστούσαν ή το ποσό που τους
αγόρασαν.   Ενίοτε πολλοί βάρβαροι, όπως οι Φοίνικες, έκαναν επιδρομές
και άρπαζαν όποιους έβρισκαν, Έλληνες ή βάρβαρους, και στη συνέχεια τους
πουλούσαν στις αγορές (σκλαβοπάζαρα) ως δούλους δήθεν ότι οι ίδιοι τους
είχαν αγοράσει από αλλού ή ήταν αιχμάλωτοί τους. (Για όλους αυτούς τους
δούλους μετά έκανε τη σεισάχθεια ο Σόλωνας). 
Αντίθετα οι είλωτεςαφενός ανήκαν στο κράτος των Σπαρτιατών και αφετέρου αν ήθελαν να
ελευθερωθούν ή να γίνουν όμοιοι (= ισότιμοι με τους Σπαρτιάτες πολίτες)
το μόνο που είχαν να κάνουν ήταν να πάνε στο Σπαρτιατικό στρατό και εκεί
να δείξουν ανδρεία ή να πολεμήσουν για χάρη της Σπάρτης και ονομάζοντο νεοδαμώδεις.

3. Οι είλωτες στην αρχή προστατεύονταν, επειδή δούλευαν προς χάρη της Σπάρτης ή επειδή
έκαναν δουλειές που δενέκαναν οι Σπαρτιάτες. Ωστόσο όταν οι Θηβαίοι εισέβαλαν στην
Πελοπόννησο,  προσέγγισαν τους είλωτες και αυτή η προσέγγιση, αφού δεν
είχε επιτυχία, απέβη μετά σε βάρος τους. Οι Σπαρτιάτες  φρόντιζαν να
αποσοβούνται κίνδυνοι επανάστασης εκ μέρους των ειλώτων και σ’ αυτές τις
φροντίδες ήταν βέβαια μετά και ο θάνατος 2000 ειλώτων, πρβ: «Διότι,
τώρα που οι Αθηναίοι ελυμαίνοντο την Πελοπόννησον, και προ πάντων το
Λακωνικον έδαφος, οι Λακεδαιμόνιοι ενομιζαν ότι το καλύτερον μέσον
αντιπερισπασμού θα ήτο η χρησις αντιποίνων, δια της αποστολής στρατού
προς τους δυσηρεστημένους συμμάχους των, οι οποίοι άλλωστε ανελάμβαναν
την διατροφήν του και επεκαλούντο την βοήθειάν των δια ν’ αποστατήσουν.
Ήθελαν συγχρόνως να χρησιμοποιήσουν την αποστολήν αυτήν ως προφαση δια
ν’  απομακρύνουν μέρος των Ειλώτων, καθόσον εφοβούντο μήπως επωφεληθούν
της ευκαιρίας που τους παρείχεν η κατοχή της Πύλου δια να
επαναστατήσουν. Διότι κυριωτάτη ανέκαθεν μέρυμνα των Λακεδαιμόνίων, εις
τας σχέσεις των προς τους Είλωτας, ήτο η αποσόβησις κινδύνων που
εφοβούντο από αυτούς.Κάποτε μάλιστα, φοβούμενοι τον μεγάλον αριθμόν της νεολαίας,
κατέφυγαν και εις το εξής μέτρο. 

Προκήρυξαν ότι όσοι από τους Είλωτας φρονούν ότι έχουν προσφέρει
μεγαλυτέρας υπηρεσίας εις τους Λακεδαιμόνίους δια της ανδρείας των κατά
τον πόλεμον έπρεπε να δηλωθούν, διότι πρόκειται να τους απελευθερώσουν.
Σκοπός όμως της προκηρύξεως ήτο να τους δοκιμάσουν, διότι οσοι εφρονουν
ότι είχαν την αξίωσιν ν’ απελευθερωθούν πρώτοι, θα ήσαν και οι πρώτοι,
οι οποίοι, λογω του γενναίου φρονήματος των, θα εξεγείροντο εναντίον
των. Και εξέλεξαν δύο περίπου χιλιάδας από αυτούς, οι οποίοι
εστολίσθησαν με στεφάνους και περιήλθαν τους ναούς ως απελευθερωθέντες,
αλλ’ ολίγον βραδύτερον τους εξηφάνισαν, χωρίς κανείς να μάθη πώς καθείς
απ’ αυτούς εξωλοθρεύθη. Επίσης, τώρα έσπευσαν ν’  αποστείλουν
επτακοσίους Είλωτας οπλίτας υπο τον Βρασίδαν, ο οποίος το υπόλοιπον του
στρατού του εστρατόλογησεν από Πελοποννησίους εθελοντάς, ελκύσας αυτούς
δια του μισθού. (Θουκυδίδης Δ, 80, μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου).

ΠηγήΑ. Γ. Κρασανάκη «ΣΠΑΡΤΗ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» Σπάρτη 2007


Elke gek zijn gebrek

Message edited by Πανδαιμονιον - Παρασκευή, 27-ΙΟΥ-2014, 1:50 PM
 
xrysanthiDate: Παρασκευή, 27-ΙΟΥ-2014, 5:02 PM | Message # 17
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 2422
Awards: 1
Reputation: 6
Status: Offline


Η διαδρομη που ξεκινησες, μακρινη και μοναχική....
Λένε ομως οτι εκει που πας εχουν παει και αλλοι οποτε θα βρεις γνωστους.....
Καλό ταξίδι.
 
ΠανδαιμονιονDate: Παρασκευή, 12-ΔΕΚ-2014, 11:54 PM | Message # 18
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Τα Εμβλήματα των Οπλιτών της Σπάρτης

Δεν μπορούμε να μιλήσουμε με σιγουριά για τα Σπαρτιατικά εμβλήματα της Ηρωικής Εποχής καθώς προς το παρόν δεν υπάρχουν αρκετά άρχαιολογικά στοιχεία. Έχουμε όμως περισσότερες ενδείξεις για την Αρχαϊκή και Κλασσική Εποχή. Η βασική μας πηγή στην προσπάθεια ιστορικής αποκατάστασης του
Σπαρτιατικού Στρατού είναι το αγγείο “Chigi” και ο αρύβαλλος «Mc Milan»
στην Ιταλία και Αγγλία αντίστοιχα.



Στα 1916 η Βρεταννική Αρχαιολογική Σχολή ανέσκαψε το Ιερό της «Αρτέμιδος Ορθίας» και βρήκε έναν αριθμό από μεταλλικούς δίσκους και αγαλματίδια.
Τα ευρήματα ήταν δυνατό να κατηγοριοποιηθούν βάση των παραστάσεων που
έφεραν. Σε μερικούς δίσκους υπήρχε το όνομα του «ιδιοκτήτη» και πολλοί
μελετητές πιστεύουν ότι πρόκειται για στρατιωτικές ταυτότητες. Τα
ευρήματα αυτά μαζί με αποσπάσματα από τον Τυρταίο, Τέρπαρνδρο,
Θουκυδίδη, Πλούταρχο χρησιμοποιήθηκαν ως βάση αυτής της μελέτης.



Ο Σπαρτιατικός στρατός φέρεται ως ο πρώτος που διαίρεσε τη φάλαγγα σε τακτικέ μονάδες και υπομονάδες: τις Μόρες. Οι Μόρες, αριθμιτικά ισοδύναμες με ένα σύγχρονο στρατιωτικό τάγμα ήταν μάλλον
μονάδες διαχείρισης και διοικητικής μερίμνης σαν τα συντάγματα της
Ναπολεόντειας περιόδου. Κάθε μία από της Μόρες έφερε το δικό της έμβλημα
βασισμένο στο σύμβολο της θεότητας που λατρευόταν στην περιοχή
στρατολόγησης.Η μόρα της κυρίως Σπάρτης έφερε το «Γοργόνειο» που σχετιζόταν με τη λατρεία της «Χαλκιοίκου Αθηνάς» στη Σπάρτη. Το καλύτερο δείγμα αυτής του εμβλήματος βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.


Η μόρα της Σκιρίτιδος που αργότερα εξελίχθηκε σε Σπαρτιατική «μονάδα καταδρομών» έφερε το λευκό γεράκι σε μαύρο φόντο. Λακώ ή Υ-λακώ-
σημαίνει κραυγάζω σαν γεράκι και η Λακωνία ειναι η γή που ιπερίπτανται
κρωζοντα γεράκιαΗ μόρα των Αμυκλών η μόνη κοινότητα αυτοχθόνων που απέκτησε πολιτικά δικαιώματα στη Δωρική Σπάρτη έφεραν περήφανα τον πετεινό που
σχετιζόταν με τον Απόλλωνα. Οι Αμύκλες ήταν το κέντρο της λατρείας του
Καρνείου Απόλλωνα.Η μόρα του Έλους έφερε την ταυροκεφαλή με τα κέρατα στραμμένα προς τα κάτω. Αυτά τα ανθεκτικά ζώα υπήρχαν στη Ελλάδα μέχρι τις αρχές
του 20ου αι. και οι μακρινοί τους απόγονοι βρίσκονται στην περιοχή του
Στρυμώνα. Στο ακρωτήριο Ταίναρο υπήρχε ο Ναός του «Ποσειδώνα Ταυρώου».
Σύμφωνα όμως με ένα μύθο που παραδιδει ο Αρνόβιος ο Ζευς με τη μορφή
ταύρου συνευρέθεοι στο Ελος με τη Δήμητρα και απέκτησε την Περσεφόνη.Η μόρα των Γερονθρών κοντά στο σημερινό Μυστρά ήταν κέντρο της λατρείας του Άρη και έφερε το σκορπιό. Όταν το κύριο άστρο στον
αστερισμό του Σκορπιού ήτα ορατό στο στερέωμα γύρω στις 9 Ιουλίου,
ελάμβαναν χώρα τελετές στο ναό του Άρη και οι γυναίκες δεν επιτρέπετο να
εισέλθουν. Ο σκορπιός είναι σύμβολο του Άρη και ένα πολύ μαχητικό είδος
ζει στην Λακωνία.Η μόρα όσων στρατολογούνταν στα Μεσσηνιακά σύνορα έφερε την αγριόχηνα σύμβολο της Άρτεμης Λιμνάτιδος. Το πτηνό έφερε το κεφάλι στραμμένο προς τα πίσω ως σύμβολο επαγρύπνησης.Η λεοπάρδαλη ήταν το έμβλημα της μόρας που στρατολογείτο στην Πύλο. Σχετίζεται δε με τη λατρεία του Διονύσου. Το όνομα του θεού (Dio-Nu-So-
wO) αναφέρεται σε Πυλιακές πινακίδες γραμμικής γραφής Β και το ζώο απεικονίζεται στις τοιχογραφίες του «ανακτόρου του Νέστορα».Η μόρα που δημιουργήθηκε μετά τη μάχη της Στενύκλαρου έφερε ένα μαύρο κάπρο επειδή στο σημείο που έγινε η μάχη, ο μύθος έλεγε ότι ο Ηρακλής είχε θυσιάσει έναν κάπρο.Επίσης οι οικογένειες των οποίων τα πατρώα έφταναν ως την «Ηρωική Εποχή» όπως οι Αιγιείδες, και οι Μελμποντίδες (οιωνοσκόποι-θεραπευτές)
έφεραν στις ασπίδες τους τον ιερό όφι ενω οι κήρυκες Ταλθυβιάδες το
σταυρωτό ελαιόκλαδο.


Το ευρήματα διαδεδομένο «Λ» εμφανίστηκε στα τελευταία στάδια του Πελοποννησιακού Πολέμου· πιθανόν για πρώτη φορά
στις ασπίδες των ανδρών του Βρασίδα που ήταν «Νεοδαμώδεις» δηλ.
Νεοπολιτογραφηθέντες Το σύμβολο αυτό μάλλον διατηρήθηκε μέχρι την Ελληνιστική εποχή.Οι Βασιλείς της Σπάρτης απεικονίζονται στην αγγειογραφία και τη γλυπτική με εγκάρσιο λοφίο. Μια πήλινη πλάκα που βρέθηκε το 1916 από τη
Βρετανική Αρχαιολογική σχολή τον απεικονίζει να φέρει ένα ηλιακό
σύμβολο. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο συνοδευόταν από δύο σωματοφύλακες που
ήταν ολυμπιονίκες και ίσως έφεραν τον κότινο στις περικεφαλαίες και τα
δόκανο των Δισκούρων στις ασπίδες τους. Οι επικεφαλής των στίχων της
φάλαγγας ίσως έφεραν υψηλούς λοφιοστάτες.





http://apocalypsejohn.com


Elke gek zijn gebrek
 
margaritaDate: Σάββατο, 13-ΔΕΚ-2014, 9:30 PM | Message # 19
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12826
Awards: 15
Reputation: 44
Status: Offline
πάρα πολυ ενημερωτικό!!

"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
 
ΘνητοςDate: Σάββατο, 13-ΔΕΚ-2014, 10:10 PM | Message # 20
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10682
Awards: 16
Reputation: 45
Status: Offline
Quote margarita ()
πάρα πολυ ενημερωτικό!!


ΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
 
habelmsxlDate: Σάββατο, 11-ΑΠΡ-2015, 9:35 PM | Message # 21
Ενεργό μέλος
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 111
Awards: 2
Reputation: 4
Status: Offline
ΣΚΙΡΙΤΕΣ Η ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΦΑΛΑΓΓΑ ΤΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ



Από τους λιγότερο γνωστούς πολεμιστές της αρχαιότητος κατά την κλασική περίοδο ήσαν οι Σκιρίτες. Ποιοί ήσαν όμως οι Σκιρίτες;
Είναι αλήθεια, ότι δεν έχουμε αρκετά στοιχεία από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
Έχουν διασωθεί ελάχιστα και κυρίως κάποιες αναφορές. Το όνομά τους οι
Σκιρίτες το πήραν από την περιοχή καταγωγής τους την Σκιρίτιδα. Ως
περιοχή ήτο τραχιά και ορεινή, αφιλόξενη χώρα, στα βόρια της λακωνικής,
ανάμεσα στους ποταμούς Οινούντα και Ευρώτα. Το όνομα Σκιρίτης έχει κοινή
ρίζα με το
σκίρος που σημαίνει ασβεστόλιθος, γύψος, σκληρό πέτρωμα.
Οι Σκιρίτες σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο και τον Ησύχιο τον Αλεξανδρέα ήσαν
Αρκάδες («Σκιρίτης λόχος, ούτω καλούμενος ο προκινδυνεύων. Ην δε
Αρκαδικός»). Ζούσαν κυρίως στο ύπαιθρο στην σημερινή νότια Αρκαδία. Αρχικώς ανήκαν στην Αρκαδία και κατόπιν ενσωματώθηκαν στην Λακωνία. Το
πιθανότερο είναι ότι αυτό έγινε στην διάρκεια του πολέμου για την
προσάρτηση της Αιγύτιδος (περιοχή της Αρκαδίας στα όρια των σημερινών συνόρων Αρκαδίας – Μεσσηνίας).
Προσαρτήθηκαν στην Σπάρτη δίχως πολεμική δράση στην κατηγορία των Περιοίκων. Έτσι η
Σπάρτη θωρακίζει τα βόρεια σύνορά της, από τους εχθρούς της Αρκάδες και
Αργείους. Αυτό, εκτός από λόγους ασφαλείας, γίνεται προφανώς και για
λόγους στρατηγικής γενικότερα, καθώς από το στενωπό της Σκιρίτιδος
περνούσε η αμαξιτή οδός που ξεκινούσε από το Άργος και μέσω Τεγέας
κατέληγε στην Σπάρτη.
Έκτοτε, η ορεινή αυτή περιοχή, η Σκιρίτιδα ταυτίστηκε απολύτως πολιτικά και
στρατιωτικά με την Σπάρτη, παρόλο που κάτοικοί της ήσαν Αρκάδες.
Η πόλις Οίον είναι η μοναδική πόλη της Σκιρίτιδος. Στο Β.Δ άκρο του χωριού Κερασιά
Αρκαδίας, στο ύψωμα πίσω από την εκκλησία του Αϊ – Γιάννη σκόρπιες
πέτρες έχουν αναγνωριστεί ως ερείπια του οικισμού Οίον, της Αρχαίας
Σκιρίτιδος.
Οι Σκιρίτες ωε δύναμη είχαν μία από τις έξι μόρες που αποτελούσαν την Σπαρτιατική
φάλαγγα σε εκστρατεία. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (XV.32.1) μας λέει, ότι η
μόρα Σκιριτών αποτελείτο από εξακόσιους άνδρες (οι οποίοι ήσαν γνωστοί
για την σωματική τους δύναμη και αντοχή), που ονομαζόταν και Σκιρίτης
λόχος.
Ενώ ο Θουκυδίδης (v.67), μας πληροφορεί ότι στην μάχη κατείχαν το αριστερό
(«ευώνυμον») κέρας της παρατάξεως, δίπλα στον Βασιλιά. Το δεξί το
κατείχαν οι τριακόσιοι.
Στην παράταξη μάχης, όταν η φάλαγγα πορεύεται προς μάχη ουδείς είναι μπροστά από τον
Βασιλιά πλην Σκιριτών. Πιο μπροστά και από τους έφιππους ανιχνευτές.
Ήταν η εμπροσθοφυλακή του Σπαρτιατικού στρατού και προπορεύονταν του
κυρίου τμήματος της φάλαγγος.



Το σύμβολο της μόρας Σκιριτών, ήταν ένα άσπρο γεράκι σε μαύρο φόντο. Οι Σκιρίτες
κατείχαν τον ρόλο του προσκόπου στον Σπαρτιατικό στρατό. Η έννοια των
προσκόπων στην αρχαιότητα δεν είχε καμία σχέση με την σημερινή. Οι
πρόσκοποι ήσαν στρατιωτικά τμήματα που αναλάμβαναν δύσκολες αποστολές,
κάτι σαν τις σημερινές ειδικές δυνάμεις. Για να κατανοήσουμε πόσο
ομοίαζαν οι άντρες αυτοί με τους σύγχρονους καταδρομείς, αρκεί να
αναφέρουμε ότι στις καταδρομικές επιχειρήσεις τους την νύχτα, έβαφαν το
πρόσωπο και το σώμα τους μαύρο με σκόνη από κάρβουνο για
απόκρυψη-παραλλαγή.
Σύμφωνα με το Διόδωρο τον Σικελιώτη, το σπουδαιότερο επίτευγμα του Σκιρίτη λόχου
αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, η εξολόθρευση δύο αδερφών του Ξέρξη μέσα στη
βασιλική σκηνή, του Αβροκόμη του Πρεσβυτέρου και του Υπεράνθη, μία από
τις νύχτες κατά τη διάρκεια της μάχης των Θερμοπυλών. Το σχέδιο του
βασιλιά Λεωνίδα ήταν η δολοφονία του ίδιου του Ξέρξη, τον οποίο όμως το
απόσπασμα των Σκιριτών δεν βρήκε εντός της σκηνής του. Το απόσπασμα
εξοντώθηκε από τη δύναμη των επιλέκτων Περσών “Αθανάτων” όταν αργότερα
έγινε αντιληπτό.
Σε περίπτωση ενέδρας ή εμποδίου, ειδοποιούσαν το κυρίως τμήμα να μην βρεθεί προ
απροόπτου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, εκτός από ενημέρωση του κυρίου
τμήματος ήσαν επιφορτισμένοι με το να βρίσκουν άλλα δρομολόγια ώστε να
διασφαλίζουν την ομαλή προσπέλαση του κυρίως τμήματος. Επίσης, σε
περίπτωση στρατοπέδευσης της φάλαγγος οι Σκιρίτες στρατοπέδευαν σε
σημεία που μπορούσαν να διακρίνουν από μακριά τους εχθρούς και τις
κινήσεις τους.
Ο Ξενοφών στην «Λακεδαιμονίων Πολιτεία» τοποθετεί τους Σκιρίτες φρουρούς την νύχτα
(xii. 3), ενώ εξηγεί ότι οι Λακεδαιμόνιοι τους τιμούν ιδιαίτερα καθώς οι
τρομεροί και ακάματοι Σκιρίτες δεν λογαριάζουν κόπο ή κίνδυνο. Τα
κατορθώματα των ανδρών αυτών, υμνήθηκαν από τους Λακεδαιμόνιους. Επίσης ο
Ξενοφών στην «Κύρου Παιδεία» (IV, 2), τους συγκρίνει με τους ανίκητους
Υρκανούς ιππείς.



«ὁ δὲ Σκιρίτης καλούμενος λόχος παρὰ τοῖς Σπαρτιάταις οὐ συντάττεται μετὰ τῶν ἄλλων,
ἀλλ᾽ ἰδίαν ἔχων σύστασιν μετὰ τοῦ βασιλέως ἵσταται, καὶ παραβοηθεῖ τοῖς
αἰεὶ θλιβομένοις μέρεσι: συνεστὼς δ᾽ ἐξ ἐπιλέκτων ἀνθρώπων μεγάλας
ποιεῖται ῥοπὰς ἐν ταῖς παρατάξεσι καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον αἴτιος γίνεται
τῆς νίκης».

ΠΗΓΗ

Από το thesecretrealtruth

http://www.kalyterotera.gr/


Message edited by habelmsxl - Σάββατο, 11-ΑΠΡ-2015, 9:39 PM
 
margaritaDate: Δευτέρα, 13-ΑΠΡ-2015, 10:39 PM | Message # 22
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12826
Awards: 15
Reputation: 44
Status: Offline
πολύ ενημερωτικό άρθρο

"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
 
habelmsxlDate: Κυριακή, 22-ΙΑΝ-2017, 8:47 PM | Message # 23
Ενεργό μέλος
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 111
Awards: 2
Reputation: 4
Status: Offline
Μέλανος Ζωμός – Κύρια τροφή των Σπαρτιατών πολεμιστών



Κύρια τροφή των Σπαρτιατών πολεμιστών ήταν ένας ζωμός από χοιρινό, γνωστός με την ονομασία μέλας ζωμός.

Ο Πλούταρχος υποστηρίζει πως «ανάμεσα στα πιάτα, αυτό που έχαιρε της
μεγαλύτερης εκτίμησης ήταν ο μέλας ζωμός, μάλιστα σε τέτοιο σημείο που
οι ηλικιωμένοι δεν αναζητούσαν καθόλου το κρέας.


Το άφηναν για τους νεότερους και δειπνούσαν μονάχα με το ζωμό που τους
παρείχαν». Για τους υπόλοιπους Έλληνες πρόκειται για αξιοπερίεργο
φαινόμενο. Το πιάτο αυτό αποτελούταν από χοιρινό, αλάτι, ξύδι και αίμα.
Συνοδευόταν από τη γνωστή μάζα, σύκα, τυρί και καμία φορά από θηράματα ή
ψάρι.


Ο Αιλιανός, συγγραφέας του 2ου και 3ου αιώνα μ.Χ., υποστηρίζει πως στους
Λακεδαιμόνιους μάγειρες απαγορευόταν να προετοιμάζουν οτιδήποτε άλλο
εκτός από κρέας.


Στην Αρχαία Λακεδαίμονα από την εποχή του βασιλιά και νομοθέτη Λυκούργου
κατά τον 8ον π.Χ. αιώνα, γινόντανε στην Λακωνία τα κοινά συσσίτια κατά
τα οποία λαός και στρατός τρώγανε τον περίφημο Μέλανα Ζωμό. Σφάζανε το
χοίρο και φρόντιζαν με μεγάλη επιμέλεια να μαζέψουν το αίμα του μέχρι
ρανίδος. Το αίμα ανακάτευαν με ξύδι για να μην πήξει.


Κατόπιν τηγάνιζαν κρέας και λίπος και μέσα σ’ αυτό έριχναν νερό. Μόλις το νερό
άρχιζε να βράζει ανακάτευαν μέσα σ’ αυτό αλεύρι κρίθινο και προσέθεταν
λίγο-λίγο το αίμα με το ξύδι. Εν συνεχεία και ενώ συνέχιζε το βράσιμο
ρίχνανε νερό ώστε να διατηρείται πάντα αραιά πηχτό, υδαρές. Όταν το
παρασκεύασμα δεν απορροφούσε άλλο νερό εσήμαινε πως είχε βράσει και ήταν
κατάλληλο για σερβίρισμα.


Αυτό το φαγητό βέβαια με ξύδια, με αίμα, με λίπη και αλεύρια βρασμένα ήταν
πολύ βαρύ. Εν πάσει περιπτώσει όπως και να έχουν τα πράγματα, η μέχρι
των ημερών μας διατηρημένη αυτή συνήθεια του Μέλανος Ζωμού, είναι έθιμο
καθαρά Ελληνικό και παρέμεινε αυτούσιο και αναλλοίωτο δια μέσου των
χιλιετηρίδων. πράγμα που δείχνει την Ελληνικότητα της Μάνης.


Θα πρέπει λοιπόν οι νεώτεροι Μανιάτες να το μάθουν, διότι στα τελευταία
χρόνια τείνει να σβήσει, ύστερα από την διείσδησιν εις την Μάνην άλλων
συνθηκών ζωής και συνηθειών.


Επειδή η επαφή και συγχρονισμός λαών και συνηθειών αλλοιώνει, εν πολλοίς δε και καταργεί τόσον ωραία και αρχαιότατα έθιμα.

arxaia-ellinika 
Το διαβάσαμε από το: Μέλανος Ζωμός – Κύρια τροφή των Σπαρτιατών πολεμιστών http://thesecretrealtruth.blogspot.com
 
ΘνητοςDate: Τρίτη, 24-ΙΑΝ-2017, 1:16 AM | Message # 24
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10682
Awards: 16
Reputation: 45
Status: Offline
Ωραιο

ΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
 
margaritaDate: Τετάρτη, 25-ΙΑΝ-2017, 5:21 PM | Message # 25
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12826
Awards: 15
Reputation: 44
Status: Offline
πολύ καλό αρθρο!!!

"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
 
Forum » Γενική συζήτηση για ανθρώπους και γεγονότα » Αρχαιότητα » ΣΠΑΡΤΗ (H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ)
Page 2 of 2«12
Search: