Τρίτη, 12-ΔΕΚ-2017, 3:25 PM
Welcome Ξωτικό | RSS


[ New messages · Members · Forum rules · Search · RSS ]
Page 1 of 11
Forum » Ελληνική Μυθολογία-Ιστορία » Ιστορίες Ελληνικής μυθολογίας και όχι μόνο » ΑΡΧΑΙΑ ΦΘΙΑ ΚΑΙ ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ (ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ - ΑΧΙΛΛΕΑΣ)
ΑΡΧΑΙΑ ΦΘΙΑ ΚΑΙ ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ
ΠανδαιμονιονDate: Τρίτη, 04-ΦΕΒ-2014, 0:12 AM | Message # 1
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
ΟΙ ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥΣ

Ξεκινοντας, θα αναφερω και εγω, για τριτη φορα(αναφερεται ηδη δυο φορες πιο πανω), το γνωστο αποσπασμα απο την ραψωδια Β της Ιλιαδος:...νυν αυ τους, οσσοι το Πελασγικον Αργος εναιον, οι τ' Αλον οι τ' Αλοπην οι τε Τρηχινα νεμοντο, οι τ'ειχον Φθιην ηδ'Ελλαδα καλλιγυναικα,
Μυρμιδονες δε καλευντο και Ελληνες και Αχαιοι, των αυ πεντηκοντα νεων ην
αρχος Αχιλλευς..

.

Ο μυθος στην πιο γνωστη του εκδοχη ειναι αυτος:Τοτε ηρθαν στον Αιακο συμφορες. Λοιμος επληξε το νησι και ρημαξε τον πληθυσμο του. Ο Αιακος ζητησε βοηθεια απο τον Δια. Ο Διας προσταξε τα
μυρμηγκια να γινουν ανθρωποι. Οι Μυρμιδονες αυτοι απλωθηκαν στη
Θεσσαλια, στη Σαλαμινα και στη Σαλαμινα της Κυπρου.Δεν ειναι ομως ακριβως ετσι, και ο μυθος στην πληρη μορφη

του ειναι ο ακολουθος:



Με το περασμα του καιρου, η Ηρα ανακαλυψε οτι η Αιγινα γεννησε στον Δια
ενα γυιο, τον Αιακο, και ετσι οργισμενη αποφασισε να εξολοθρευσει καθε
κατοικο της Οινονης(Οινοπια και αργοτερα Αιγινα), οπου βασιλευε ο
Αιακος. Εστειλε εναν φοβερο δρακο σε ενα απο τα ρεματα του νησιου, ο
οποιος μολυνε αμεσως τα νερα του, και εκκολαψε χιλιαδες αυγα. Ετσι που
πληθος απο ερπετα εξαπλωθηκαν στα χωραφια, στα ποταμια και στα ρεματα
του νησιου.  Εν τω μεταξυ, πυκνο σκοταδι και ενας νοσηρος καυσωνας
απωνονταν και καλυπτε το νησι, το οποιο ο Αιακος ειχε μετωνομασει σε
Αιγινα πια, ενω ενας αρρωστιαρικος νοτιος ανεμος επνεε για πανω απο
τεσσερεις μηνες. Σπαρτα και βοσκοτοῖα ξεραθηκαν, και ενεκυψε λιμος, αλλα
οι νησιωτες υπεφεραν κυριως απο διψα, ετσι αφου σωθηκε και το κρασι
τους συρθηκαν απελπισμενοι στο κοντυνοτερο ρεμα, οπου και πεθαναν
πινωντας το μολυσμενο νερο.Δεησεις στον Δια ηταν ματαιες, οι ισχνες προσφορες τους, και τα λιγοστα ιερα ζωα τους επεφταν νεκρα πριν καλα καλα πλησιασουν τον βωμο
της θυσιας μεχρις οτου δεν εμεινε κανενα εμψυχο ον.Καποια μερα οι ικεσιες του Αιακου εισακουστηκαν, και εκαντονταδες αστραπες και κεραυνοι συγκλονησαν τον ουρανο του νησιου. Ενθαρυμενος απο
τον οιωνο αυτον, παρακαλεσε τον Δια να αντικαταστηση τον πληθυσμο του
ερημου πια νησιου με τοσο κοσμο οσα και τα μυρμηγκια που
ανεβοκαταιβαιναν την ιερη δρυ μεταφεροντας σπορους. Το δεντρο αυτο
καταγωνταν απο την ιερη βελανιδια της Δωδωνης, αφιερωμενη στον Δια, και
κατα την διαρκεια των προσευχων του Αιακου, ετρεμε και τα φυλλα του στα
απλωμενα πελωρια κλαδια του θροιζαν χωρις να υπαρχει και παραμικρη πνοη
ανεμου. Στο μεταξυ ο Αιακος αν και τρομοκρατημενος δεν εφυγε αλλα
επανειλημενα φιλουσε τον κορμο του δεντρου και το χωμα κατω απο αυτο. Το
βραδυ καταπονειμενος πια, ονειρευτικε οτι μια βροχη απο μυρμηγκια
επεφτε απο την ιερη δρυ στο εδαφος, για να σηκωθουν αμεσως σαν ανθρωποι.
Οταν ξυπνησε την επομενη μερα, θεωρησε το ονειρο σαν αποτελεσμα της
ζωηρης φαντασιας του, και δεν εδωσε σημασια, εως οτου τον φωναξε ο γυιος
του ο Τελαμων να βγει εξω. Εκει εκπληκτος βλεπει ενα μεγαλο πληθος
κοσμου να ερχεται προς αυτους και αναγνωρισε αμεσως τα προσωπα τους αφου
τα ειχε ηδη ονειρευτει. Η πληγη του ερπετου ειχε εξαφαναστει, και ειχε
ερθει η ευλογια της βροχης.Ο Αιακος γεματος ευγνωμοσυνη μοιρασε κληρους στον καινουργιο πληθυσμο τοσο στην ερημη πολι οσο και στις γαιες του νησιου, και ονομασε τους
ανθρωπους Μυρμιδονες, που σημαινει μυρμηγκια, και των οποιων οι απογονοι
ακομη ειχαν της αρετες του μυρμηγκιου εργατικοτητα, επιμονη και
υπομονη. Αργοτερα αυτοι οι Μυρμιδονες ακολουθησαν τον Πηλεα στην εξορια
του απο το νησι, και πολεμησαν στο πλευρο του Αχιλλεα και του Πατροκλου
κατω απο τα τειχη της Τροιας.

...
Περι μυθου μυρμιδονων συνεχεια,Μερικοι, παλι, λενε οτι οι συμμαχοι του Αχιλλεα, Μυρμιδονες, ονομασθηκαν ετσι προς τιμην του βασιλια Μυρμιδων, του οποιου η κορη, η
Ευρημεδουσα, αποπλανηθηκε απο τον Δια ο οποιος ειχε παρει την μορφη ενος
μυρμηγκιου, γι αυτο και τα μυρμηγκια θεωρουντο ιερα στην Θεσσαλια.

.

Και αλλοι, παλι, λενε απο την νυμφη Μερμηξ, ακολουθο της θεας Αθηνας, και οταν η θεα ανακαλυψε το αροτρο η Μερμηξ ισχυριστηκε οτι το βρηκε
αυτη, ετσι για τιμωρια η θεα την μεταμορφωσε σε μυρμηγκι.



Ο μυθος του Αιακου αφορα την κατακτηση της Αιγινης απο Φθιωτους Μυρμιδονες, των οποιων το φυλετικο εμβλημα ηταν το μυρμηγκι. Προφανως
στο νησι κατοικουσαν τοτε απο Πελασγους οι οποιοι ειχαν την λατρεια της
αιγας, και αυτο εξηγει την εχθρικη συμπεριφορα των ντοπιων εναντιων των
εισβολεων με τον μυθο της Ηρας και του ερπετου στο δηλητηριασμο των
ρεματων. Συμφωνα παλι με τον Στραβωνα, ο οποιος παντα ψαχνει για
λογικοφνεις εξηγησεις πισω απο τους μυθους, το εδαφος της Αιγινας ηταν
τοσο πολυ καλυμενο με πετρες που οι Αιγινητες, αποκαλουμενοι και
Μυρμιδονες γιατι και αυτοι σαν τα μυρμηγκια επρεπε να δουλευουν σκληρα
για να καθαρισουν το εδαφος και να το κανουν γονιμο, καθως επισης και
οτι ησαν τρωγλοδυτες(Στραβων 8. 6. 16).



Ο θεσσαλικος μυθος της Μερμηγκος ειναι πιο απλος στην καταγωγη: οι
Φθιωτοι Μυρμιδονεςισχυριζονται οτι ειναι αυτοχθονες, σαν μυρμηγκια, και
δειχνουν ετσι πιστη στους νομους τους και στην ιερεια τους, την
βασιλισσα μυρμηγκι, για την οποια ο Διας αντιπροσωπευοντας το πανελληνιο
πια για να ενωθει μαζι της παιρνει και αυτος την μορφη του ιερου
μυρμηγκιου.Εαν η Μερμηξ ηταν, οντως, ενας ακομη τιτλος της Μητερας-θεας στη Βορεια Ελλαδα, μπορει  ετσι να θεωρηθει οτι ανακαλυψε στα αληθεια το
αροτρο καλυτερευοντας ετσι την γεωργια.Οι Φθιωτοι αποικοι στην Αιγινα ανακατεψαν τους μυθους τους,αργοτερα, με αυτους νεοεισερχομενων εισβολεων, Αχαιων, απο την περιοχη της Φλειας
κοντα στον ποταμο Ασωπο, και αφου αυτοι οι Αχαιοι ειχαν διατηρησει την
πιστη τους στην λατρεια της ιερας δρυος στο μαντειο της Δωδωνης, εξηγει
γιατι τα μυρμηγκια που μετμορφωνονται σε ανθρωπους πεφτουν απο το δεντρο
αντι να αναφυονται απο την γη.Συμφωνα με εναν αλλο μυθο, παλι, γυριζοντας ο Πηλεας στη Ιολκο ζητωντας εκδικηση απο τον Ακαστο, ο Διας τον προμηθεψε με ενα στρατο απο
μεταμορφωμενα σε πολεμιστες μυρμηγκια, για να γινει γνωστος πια σαν
βασιλιας των Μυρμιδονων, και με αυτον τον στρατο καταφερε να κυριευεσει
την Ιολκο νασκοτωσει τον Ακαστο και την συζυγο του Κρηθηιδα, και να
εγκαταστηση στην πολι τους Μυρμιδονες του.



Σε επεξηγηματικο πλεον επιπεδο, ο μυθος του Αχιλλεα και των Μυρμιδονων,
θελει τον Αχιλλεα να αντιπροσωπευει τον ηλιο τον οποιο κρυβουν τα
συννεφα και οι Μυρμιδονες τις ακτινες που τον περιβαλουν αλλα δεν
μπορουν πια να διαπερασουν τα συννεφα και να φανει η λαμψη του. Ο
Πατροκλος παλι ειναι η ισχνη λαμψη του ηλιου πισω απο τα συννεφα που τον
περιμενει και αυτον οπως και τον Φαεθωνα η ιδια μοιρα, ο πρωιμος
θανατος.



Ενας αλλος λαος ο οποιος λατρευει τα μυρμηγκια και τα θεωρει μερος της κοσμογονιας του ειναι οι Ινδιανοι Χοπι.

Ομηρου Ιλιας, εκδοσεις H.D.Tjeenk Willink
Σαλαμινα πορεια στον χρονο, Θεανω Α. Παντελη
The Greek Myths, Roberet Graves
Mythen van Griekenland en Rome, H.A. Guerber
Mystery, τευχ.76 Νοεμβ. 2011

ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ - ΑΧΙΛΛΕΑΣ



Ο Μυρμιδών ήταν γιός του Δία και της Ευρυμέδουσας. Οι απόγονοι του οι Αιγινίτες μετανάστευσαν κάποτε στην
Θεσσαλική Φθιώτιδα . Έλαβαν μέρος στον εμφύλιο πόλεμο της Τροίας με
αρχηγό τον Αχιλλέα. Σύμφωνα με μια παλαιότερη παράδοση όταν έπεσε λοιμός
στην Αίγινα ,ο Αίακος παρακάλεσε το Δία να μεταμορφωθούν οι κάτοικοι
του χωριού σε μυρμήγκια για να έχουν ελάχιστη ανάγκη σε φαγητό. Σύμφωνα
με άλλη παράδοση ο Δίας μεταμορφώθηκε σε

μυρμήγκι για να αποπλανήσει την Ευρυμέδουσα.
ΑΧΙΛΛΕΑΣ
Καταγόταν απο το γένος του Δία. Γεννήθηκε στη Φθία της Θεσσαλίας Πατέρας του ήταν
ο Πηλέας και μητέρα του η θέτιδα.Επειδή η μητέρα του ήθελε να τον κάνει
αθάνατο συμφωνα με τη παράδοση τον φούρνιζε κάθε φορά που ζύμωνε ψωμί.
< το πως ακριβώς ηταν και θα είναι ένα μυστήριο αυτό είναι
εκλαικεθμένη εκδοχή της αθανασίας κατά τη γνώμη μου > ενώ τον
κρατούσε από τη φτέρνα. Στο δέυτερο στάδιο τον έλουζε στα φονικά νερά
της Στυγός για να τον σκληραγωγήσει είχε το προσωνύμιο πυρίσων επειδή
δεν πάθενε τπτ με τη φωτιά. Ο Αχιλλέας μεγάλωσε κοντά στο κένταυρο Χείρωνα που
ζούσε στο Πήλιο. Η γυναίκα του κεντάυρου Φίλυρα και η μητέρα του
Χαρεικλώ τον φρόντιζαν ενώ ο ίδιος ο κένταυρος τον μύισε στισ τέχνες και
τα γράμματα και στις πολεμικές τέχνες , ο κένταυρος τον ονόμασε Αχιλλέα
επειδή έλυε τα άγχη. Μεγάλωσε ο Αχιλλέας και έγινε πάρα πολύ όμορφος
περιγραφες για θεική ομορφία με μπάσα επιβλιτική καθαρή φωνή μάτια που
έλαμπαν και μαλλιά κατάξανθα. η ανδρεία του έγινε γνωστή σε όλο το τότε
κόσμο μάλιστα λέγετε ότιρωτήθηκε ο Μενέλαος αν θα μπορουσε να νικήσει το
πόλεμο και πήρε την εξής απάντηση"Είναι αδύνατος η άλωσις της Τροίας
ανευ του Αχιλλέως "
η μητέρα του η θέτιδα προαισθάνθηκε το χαμό του στον επικείμενο πόλεμο και τον έντυσε κορίτσι και τον έστειλε σε
παρθεναγωγείο όπου εκεί απέκτησε ένα γιο που τον ονόμασε Πύρρο, ο
πανέξυπνος Οδυσσέας τον ανακάλυψε όμως αυτή είναι η μία εκδοχή η αλλή
είναι ότι τον βρήκαν στη θεσσαλία και αφου συζήτησε με τη μητέρα του ότι
αν θα παει στη Τροία θα δοξαστεί στους αιώνες αλλα θα ζήσει λίγο ενώ αν
μείνει στη θεσσαλία θ α ζήσει πολύ αλλα θα πεθάνει άδοξα.
Οταν οι Έλληνες έπλευσαν για την Τροία, κατά λάθος σταμάτησαν στη Μυσία, με
βασιλιά τον Τήλεφο. Στη μάχη, ο Αχιλλέας τραυμάτισε τον Τήλεφο. Η πληγή
δεν έκλεινε κι έτσι ο Τήλεφος ρώτησε ένα μαντείο το οποίο δήλωσε ότι
"αυτός που πλήγωσε θα θεραπεύσει".
Η Ιλιάδα έχει ως βασικό θέμα της την οργή του Αχιλλέα και την άρνησή του να πολεμήσει στο πλευρό των
Αχαιών. Η αφήγηση κινείται σε δύο άξονες, τον ουράνιο - των θεών - και
το γήινο - των ανθρώπων. Ασχολείται κυρίως με το δέκατος έτος του
πολέμου της Τροίας και όχι με τα όσα συνέβησαν προηγουμένως. Οι θεοί
παίρνουν ενεργό μέρος σε αυτό τον πόλεμο και χωρίζονται σε δύο
στρατόπεδα. Είτε πολεμούν οι ίδιοι μεταμφιεσμένοι σε ανθρώπους (έτσι
τραυματίζονται η Αφροδίτη και ο Αρης), είτε βοηθούν κάποιο πολεμιστή να
νικήσει. Η Ιλιάδα δεν αποτελεί βιογραφία του Αχιλλέα. Μετά τον Όμηρο
γράφτηκαν πολλά έπη με τον τίτλο Αχιλληίς ή Ιλίου πέρσις (Αλωση της
Τροίας) αλλά και τραγωδίες με θέμα τους ομηρικούς ήρωες (Αίας,
Φιλοκτήτης, Αχιλληίς, Αγαμέμνων, Ανδρομάχη, Τρωάδες, Εκάβη, Ελένη). Η
Ιλιάδα δεν τελειώνει με το θάνατο του Αχιλλέα, αλλά με την ταφή του
Έκτορα. Πού μαθαίνουμε λοιπόν για το θάνατό του, αλλά και για το Δούρειο
Ίππο;

ο Αχιλλέας συνδέεται με το νησί. Γιος του Πηλέα, βασιλιά των Μυρμιδόνων, και της Θέτιδας. Οι μάντεις είχαν προφητέψει πως
αν ο Αχιλλέας έπαιρνε μέρος στην εκστρατεία της Τροίας θα δοξαζόταν
πολύ αλλά θα πέθαινε. Αν έμενε στην πατρίδα του θα ζούσε πολλά χρόνια
εκεί αλλά χωρίς δόξα. Η Θέτις για να γλιτώσει το γιο της τον έντυσε με
ρούχα γυναικεία του έδωσε το κοριτσίστικο όνομα Πύρρα, που σημαίνει
πυρόξανθη και τον έστειλε στο Λυκομήδη, το Βασιλιά της Σκύρου, να ζήσει
εκεί με τα κορίτσια του. Αγάπησε τη βασιλοπούλα Διηδάμεια και απέκτησαν
ένα γιο τον Νεοπτόλεμο. Υπήρχε όμως και μια άλλη προφητεία. Ο μάντης
Κάλχας φανέρωσε στους Έλληνες ότι δεν θα κυριευόταν ποτέ η Τροία χωρίς
τον Αχιλλέα. Ο Οδυσσέας ανέλαβε να τον βρει και μεταμφιεσμένος λοιπόν σε
έμπορο, με όπλα ανάμεσα στις πραμάτειες του έφτασε στην αυλή του
βασιλιά Λυκομήδη. Και ενώ τα κορίτσια, οι βασιλοπούλες, άρχισαν να
κοιτάζουν με περιέργεια τα γυναικεία ρούχα, ο Αχιλλέας με την πρώτη
ματιά ρίχτηκε στα όπλα. Με αυτόν τον τρόπο τον ανακάλυψε ο Οδυσσέας και
τον οδήγησε στην Τροία. Αναχώρησαν από ένα μικρό λιμάνι της Σκύρου που
ονομάζεται μέχρι τις μέρες μας Αχίλλι.

Ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Σκύρο για να αναζητήσει αυτήν την φορά το γιο του Αχιλλέα και να
τον οδηγήσει στην Τροία. Ο Νεοπτόλεμος μπήκε στην Τροία κρυμμένος στον
Δούρειο Ίππο και σκότωσε τον βασιλιά της Τροίας, τον Πρίαμο για να
εκδικηθεί για τον θάνατο του πατέρα του Αχιλλέα.

Ο Αχιλλέας, ο πιο γενναίος στρατηγός των Ελλήνων, αισθάνεται προσβεβλημένος από την
ενέργεια του Αγαμέμνονα να του απαγάγει μια από τις σκλάβες του Αχιλλέα.
Αποφασίζει τότε να αποσύρθεί αυτός και οι Μυρμιδόνες του από την
πολιορκία, πράγμα που αποδυναμώνει τον ελληνικό στρατό. Μετά από μερικές
επιτυχίες των Τρώων, ο καλύτερος φίλος του Αχιλλέα, ο Πατροκλος, ζητά
από τον φίλο του να του επιτρέψει να ξανα λάβει μέρος στον πόλεμο μαζί
με τους Μυρμιδόνες. Ο Αχιλλέας συμφωνεί και μάλιστα του δανείζει την
πανοπλία του που την έχει φτιάξει ο Ηφαιστος.


Ετσι, ο Πατροκλος μπαίνει στην μάχη και οι Τρώες νομίζοντας οτι είναι ο Αχιλλέας
που εισήλθε στην μάχη υποχωρούν πίσω από τα τείχη της Τροίας. Ο Εκτορας
αποφασίζει να αντιμετωπίσει τον Πατροκλο, νομίζοντας και αυτός πως
είναι ο Αχιλλέας. Κατα τη διάρκεια της μαχης ο Εκτορας σπάει το κράνος
του Πάτροκλο, αποκαλύπτωντας έτσι την ταυτότητά του. Σκοτώνει τότε τον
Πάτροκλο και παίρνει την πανοπλία του Αχιλλέα, μια προσβλητική πράξη για
τον νεκρό.


Οταν ο Αχιλλέας μαθαίνει τον θάνατο του φίλου του, αποφασίζει να εκδικηθεί. Παρακαλάει την μητέρα του την Θέτιδα
να ζητήσει από τον Ηφαιστο να του κατασκευάσει μια νέα πανοπλία.
Ταυτόχρονα, συμφιλιωνεται με τον Αγαμέμεμνονα. Την επόμενη μέρα,
εισέρχεται στη μάχη και καταδιώκει πολλούς Τρώες. Μονομαχεί τότε με τον
Εκτορα και καταφέρνει να τον σκοτώσει. Στη συνέχεια σέρνει το νεκρό σώμα
του αντιπάλου πισω πίσω από το άρμα του.


http://wwwmythsandlegends.blogspot.gr
Αναζητώντας τον τάφο του Αχιλλέα



Αχιλλέας, ο μεγαλύτερος ήρωας όλων των εποχών. Ο πρώτος ανάμεσα σε πρώτους. Ο
ακατανίκητος Βασιλιάς των Μυρμιδόνων. Κάθε του απόφαση, σφράγιζε την
μοίρα συμπολεμιστών και εχθρών του. Γίνεται, τελικά, αντικείμενο
λατρείας για τους αρχαίους Έλληνες.


Ναοί μαρτυριούνται αφιερωμένοι στην λατρεία εκείνου. Σύμφωνα με το χαμένο επικό ποίημα Αιθιοπίς που αποδίδεται στον Αρκτίνο της Μιλήτου, μετά το θάνατο και την καύση του
Αχιλλέα, η μητέρα του Θέτιδα, έλαβε τις στάχτες του και τις τοποθέτησε
στο ακατοίκητο νησί Λευκή που βρίσκεται κοντά στις εκβολές του Δούναβη.
Εκεί, οι Αχαιοί, ανέγειραν έναν τύμβο και εγκαινίασαν αγώνες προς τιμήν
του. Επιπλέον, αναφέρεται η ύπαρξη ενός εντυπωσιακού ναού και ενός
θρυλικού αγάλματος του ήρωα. Εμπορικά λιμάνια αφιερωμένα στην νήσο Λευκή
και στην λατρεία του Αχιλλέα, υπήρχαν στη Μεσσηνία και στην Λακωνία.
Ενώ, ναοί υπήρχαν στις Σποράδες , στη Σάμο, στη Θεσσαλία και στην
Ήπειρο.

Το 1823, ένας ναυτικός, ο Κριτζίνσκυ, ανακάλυψε στο ακατοίκητο νησί Λευκή, ερείπια ενός αρχαίου ναού. Βέβαια, οι ηρωικές
λατρείες, είναι πολύ περισσότερο περιορισμένες από αυτές των θεών.
Ακόμη, αναπτύσσονται κυρίως σε περιοχές που σχετίζονται με τη γέννηση,
την δράση, αλλά ιδιαίτερα το θάνατο του ήρωα. Στην περίπτωση αυτή, με
επίκεντρο το νησί αυτό στον Εύξεινο Πόντο, διαδόθηκε ευρύτατα σε τέτοιο
σημείο, ώστε ο Αχιλλέας να αναφέρεται και ως Ποντάρχης

Ένα άλλο περισσότερο πιθανό σημείο ταφής του Αχιλλέα, είναι ο τόπος που ο ήρωας άφησε την τελευταία πνοή του, η ίδια η Τροία. Είναι εκεί που ακόμη και ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος πήγε και προσκύνησε τον νεκρό ήρωα, το παράδειγμα επικών ανδραγαθημάτων. Ειδικότερα, αν και η Ηλιάδα τελειώνει
πριν το θάνατο του Αχιλλέα, ο θάνατός του έχει προλεχθεί. Παραγγέλνει ο
ίδιος στους Αχαιούς με το θάνατο του επιστήθιου φίλου του, τον
Πάτροκλο, να κατασκευάσουν αρχικά έναν μικρό τύμβο που θα διευρυνόταν
αργότερα, προκειμένου να συστεγάσει τους δύο συμπολεμιστές.

Η αρχαιολογική σκαπάνη ξεκίνησε σε έναν τύμβο κοντά στο ακρωτήρι Σίγειον
και καθώς δεν καρποφόρησε, μετατοπίστηκε προς μια γειτονική περιοχή, το
Σιβρί τεπέ. Ο Schliemann, θεωρούσε πως ο τάφος βρισκόταν σε έναν τύμβο
στο Κουμ τεπέ. Ακόμη, η τοποθεσία, όπου σύμφωνα με τον Αρριανό της
Νικομήδειας ο Μέγας Αλέξανδρος προσκύνησε, ήταν ένας ακόμη μεγαλύτερος
τύμβος, το Κεσίκ τεπέ, γνωστός και ως τύμβος του Δημητρίου. Βέβαια, οι
λιγοστές σημερινές προσπάθειες – αναζητήσεις, συναντούν σημαντικά
προβλήματα είτε από Τουρκική Κυβέρνηση είτε από φυσικές αιτίες.

Επομένως, ακόμη και αν ο Αχιλλέας ήταν μυθικό πρόσωπο, η λατρεία και οι ναοί του
ήταν υπαρκτοί και τα ερείπιά τους σίγουρα έχουν σημαντική αρχαιολογική
αξία. Επιπλέον, αν το βέλος του Πάρη φόνευσε τον μυθικό ήρωα, ο
ιστορικός αν ποτέ υπήρξε, κινδυνεύει να χαθεί. Να χαθεί από την
αγκύλωση, την νοητική ακαμψία και την σχολαστικισμό ορισμένων ειδικών
επιστημόνων που συνεχίζουν να επιμένουν πως το υλικό των μύθων και των
αρχαίων αφηγήσεων σε καμιά περίπτωση δεν σχετίζεται με την ιστορική
πραγματικότητα.

Πηγή
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ: Η ΦΘΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ

Ο 'Ομηρος αποκαλεί τη Φθία "ερίβωλον" και "εριβώλακα", ενώ ο Διονύσιος ο
Αλικαρνασσεύς την θεωρεί σαν το πιο γόνιμο και παραγωγικό μέρος της
Ελλάδας.Η περιοχή της Φθιώτιδας στη μυθολογία ήταν συνδεδεμένη με την
ταραχώδη ζωή του βασιλιά Πηλέα που μαζί με την Νηρηίδα Θέτιδα γέννησαν
τον Αχιλλέα, τον κατά τον Όμηρο, γενναιότερο, ομορφότερο και ανδρειότερο
από τους στρατιωτικούς ηγέτες της εποχής.


Από την Φθιώτιδα ξεκίνησε ο Αχιλλέας μαζί με τους Μυρμιδόνες του για την
Τροία, ενώ ο πατέρας του Πηλέας έταξε στον ποταμό Σπερχειό να προσφέρει
την κόμη του γιου του, αν γύρναγε από την Τροία. Ο Αχιλλέας κατά τη
διάρκεια της καύσης του σώματος του φίλου του Πάτροκλου μονολογεί με
πόνο κοιτάζοντας το πέλαγος προς την Ελλάδα



" Άλλα σου ευχήθηκε ω Σπερχειέ το στόμα του πατέρα μου
όταν εκεί θα γύριζα στην πατρική μου γη
να δώσει σε σένα την κόμη μου ….
…Αλλά εσύ δεν εκτέλεσες αυτά που ευχήθηκε ο γέρος
τώρα αφού δεν θα ξαναδώ την αγαπημένη μου πατρίδα,
ας πάρει ο ήρωας Πάτροκλος την κόμη μου στον Άδη’’  

 Κατά τη μυθολογία, η Λαμία χτίστηκε απ' το Λάμο, το γιο του Ηρακλή και της
Ομφάλης. Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι η λέξη Λαμία είναι γένους θηλυκού,
ονόματος επιθέτου και σημαίνει την περιοχή, τη χώρα, την πόλη που
βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λόφους. Στα στενά των Θερμοπυλών το 480 π.Χ ο
Σπαρτιάτης βασιλιάς Λεωνίδας, οι τριακόσιοι Σπαρτιάτες και οι επτακόσιοι
Θεσπιείς, δίδαξαν με τη ζωή τους τι σημαίνει  πίστη σε ιδανικά.Την
πρωτοσυναντάμε σαν Ζητούνι στην 8η Οικουμενική Σύνοδο, στα
869. Το 1821  έλαβαν χώρα  δύο σημαντικές μάχες με τους Τούρκους.
Στην Αλαμάνα οι Έλληνες νικήθηκαν και ο Αθανάσιος Διάκος βρήκε ηρωικό
θάνατο μιμούμενος τη θυσία του Λεωνίδα. Αντιθέτως στα Βασιλικά του
Καλλίδρομου οι Έλληνες πέτυχαν σημαντική νίκη καθυστερώντας τις στρατιές
των Τούρκων που κατευθύνονταν στη νότια Ελλάδα με σκοπό να καταπνίξουν
την επανάσταση που είχε ξεσπάσει στην Πελοπόννησο. Το 1886 το Ζητούνι
μετονομάσθηκε σε Λαμία. Στον ατυχή για την Ελλάδα πόλεμο του 1897 η
Λαμία κινδύνεψε να βρεθεί πάλι κάτω από την κυριαρχία των Τούρκων
γεγονός που αποφεύχθηκε με την υπογραφή της ανακωχής της Ταράτσας.
Το 1942 στο Γοργοπόταμο έγινε η ανατίναξη της σιδηροδρομικής γέφυρας από
τις ενωμένες Ελληνικές δυνάμεις και Άγγλους σαμποτέρ, ένα από τα
σπουδαιότερα αντιστασιακά συμβάντα εναντίον των Γερμανών. Η Λαμία είναι η
πατρίδα του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη, του πρώην
πρωθυπουργού Ηλία Τσιριμώκου, του Κώστα Γεωργουσόπουλου, κορυφαίου
θεατρολόγου, κριτικού, πανεπιστημιακού δασκάλου και διανοητή, του ποιητή
Θάνου Λειβαδίτη, της ολυμπιονίκης μας Νίκης Μπακογιάννη καθώς και
πολλών άλλων.


ΠΕΤΡΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ


Elke gek zijn gebrek

Message edited by Πανδαιμονιον - Τρίτη, 04-ΦΕΒ-2014, 2:24 AM
 
ΘνητοςDate: Τρίτη, 04-ΦΕΒ-2014, 0:36 AM | Message # 2
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10700
Awards: 16
Reputation: 45
Status: Offline
Πολυ πληροφορια !!

ΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
 
ΑθηναίοςDate: Τρίτη, 04-ΦΕΒ-2014, 1:08 AM | Message # 3
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10359
Awards: 17
Reputation: 46
Status: Offline
Να δω πότε θα βρώ χρόνο να τα διαβάσω όλα αυτά τα ωραία που ανεβάζεις Στέλιο!

Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος,
αυτάρ εμοί γένος ουράνιον.
 
margaritaDate: Πέμπτη, 20-ΜΑΡ-2014, 7:26 PM | Message # 4
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12874
Awards: 15
Reputation: 44
Status: Offline
Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ!
(Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΟΜΗΡΟΣ ΗΤΑΝ Α-ΛΗΘΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΨΕΜΑ ΟΜΗΡΟΣ!)
"Κι όταν πια σ’ έκαψε η φωτιά, τα κόκαλά σου τ’ άσπρα 
συνάξαμε τη χαραυγή και βάλαμε, Αχιλλέα,
σε λάδι κι άδολο κρασί. Κι ένα χρυσό αμφορέα
έφερε η μάνα σου, δουλειά του ξακουσμένου Ηφαίστου,
κι έλεγε απ’ το Διόνυσο πως χάρισμα τον είχε
Εκεί, Αχιλλέα, βάλαμε τα κόκαλά σου τ’ άσπρα.
με του Πατρόκλου ανάμιχτα, που ᾽χε από πριν πεθάνει,
και του Αντιλόχου χωριστά, που απ’ όλους τους συντρόφους
- ο Πάτροκλος σαν πέθανε - ξεχωριστά αγαπούσες.
Κι ολόγυρά τους έπειτα ψηλό μεγάλο τάφο
σηκώσαμε όλος ο στρατός των μαχητών Ελλήνων 
στον απλωτόν Ελλήσποντο, σε μιας κορφής την άκρη,
να φαίνεται απ’ το πέλαγο και να τον βλέπουν όλοι,
όσοι στον κόσμο τώρα ζουν κι όσοι ξοπίσω θα ᾽ρθουν."
ΟΜΗΡΟΣ (ω,71-84)
ΦΩΤΟ: Από αρχαίο ελληνικό αγγείο Οι Νηρηίδες, στάθηκαν όλες γύρω απ’ το νεκρό Αχιλλέα. Δέκα επτά µέρες έκλαιγαν και τον µοιρολογούσαν!


"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
 
ΠανδαιμονιονDate: Σάββατο, 22-ΜΑΡ-2014, 8:26 PM | Message # 5
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 1684
Awards: 2
Reputation: 6
Status: Offline
Οι Μυρμιδόνες της αρχαίας Φθιώτιδας
Η ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Φθίας [η σημερινή ανατολική Φθιώτιδα]
φιλοξενούσε, σύμφωνα με τον Όμηρο, τον περίφημο πολεμικό λαό των
Μυρμιδόνων και αποτελούσε πατρίδα του Αχιλλέα, γιου του Πηλέα και της
Θέτιδας.

Ο ημίθεος Αχιλλέας και οι Μυρμιδόνες του πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο
και διέπρεψαν με τα στρατιωτικά ανδραγαθήματά τους και τον απαράμιλλο
ηρωισμό τους στη μάχη.

Ο Μυρμιδών ήταν γιoς του Δία και της Ευριμέδουσας. Οι απογονoί του οι
Αιγινίτες μετανάστευσαν κάποτε στην Θεσσαλική Φθιώτιδα . Έλαβαν μέρος
στον εμφύλιο πόλεμο της Τροίας με αρχηγό τον Αχιλλέα.

Σύμφωνα με μια παλαιότερη παράδοση όταν έπεσε λοιμός
στην Αίγινα, ο Αίακος παρακάλεσε το Δία να μεταμορφωθούν οι κάτοικοι του
χωριού σε μυρμήγκια για να έχουν ελάχιστη ανάγκη σε φαγητό.

Σύμφωνα με άλλη παράδοση ο Δίας μεταμορφώθηκε σε μυρμήγκι για να αποπλανήσει την Ευρυμέδουσα.

Ο Αχιλλέας, ήταν γιος του Πηλέα, βασιλιά των Μυρμιδόνων, και της
Θέτιδας. Οι μάντεις είχαν προφητέψει πως αν ο Αχιλλέας έπαιρνε μέρος
στην εκστρατεία της Τροίας θα δοξαζόταν πολύ αλλά θα πέθαινε. Αν έμενε
στην πατρίδα του θα ζούσε πολλά χρόνια εκεί αλλά χωρίς δόξα. Η Θέτις για
να γλιτώσει το γιο της τον έντυσε με ρούχα γυναικεία του έδωσε το
κοριτσίστικο όνομα Πύρρα, που σημαίνει πυρόξανθη και τον έστειλε στο
Λυκομήδη, το Βασιλιά της Σκύρου, να ζήσει εκεί με τα κορίτσια του.
Αγάπησε τη βασιλοπούλα Διηδάμεια και απέκτησαν ένα γιο τον Νεοπτόλεμο.

Υπήρχε όμως και μια άλλη προφητεία. Ο μάντης Κάλχας φανέρωσε στους
Έλληνες ότι δεν θα κυριευόταν ποτέ η Τροία χωρίς τον Αχιλλέα. Ο Οδυσσέας
ανέλαβε να τον βρει και μεταμφιεσμένος λοιπόν σε έμπορο, με όπλα
ανάμεσα στις πραμάτειες του έφτασε στην αυλή του βασιλιά Λυκομήδη. Και
ενώ τα κορίτσια, οι βασιλοπούλες, άρχισαν να κοιτάζουν με περιέργεια τα
γυναικεία ρούχα, ο Αχιλλέας με την πρώτη ματιά ρίχτηκε στα όπλα.

Με αυτόν τον τρόπο τον ανακάλυψε ο Οδυσσέας και τον οδήγησε στην Τροία.
Αναχώρησαν από ένα μικρό λιμάνι της Σκύρου που ονομάζεται μέχρι τις
μέρες μας Αχίλλιο.



http://el-foni.blogspot.nl


Elke gek zijn gebrek
 
Forum » Ελληνική Μυθολογία-Ιστορία » Ιστορίες Ελληνικής μυθολογίας και όχι μόνο » ΑΡΧΑΙΑ ΦΘΙΑ ΚΑΙ ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ (ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ - ΑΧΙΛΛΕΑΣ)
Page 1 of 11
Search: