Δευτέρα, 23-ΟΚΤ-2017, 1:52 AM
Welcome Ξωτικό | RSS


Νεφελίμ - Η ιστορία

Η ιστορία των Νεφελίμ πηγάζει απο το βιβλίο της Γένεσις

Γένεσις 6:1-7
1 Όταν οι άνθρωποι άρχισαν να αυξάνονται αριθμητικά πάνω στη γη και γεννούσαν κόρες,
2 Οι γιοι του Θεού είδαν ότι οι κόρες των ανθρώπων ήταν όμορφες και παντρεύτηκαν όσες απ' αυτές διάλεξαν.
3 Τότε ο ΚΥΡΙΟΣ είπε, «Το Πνεύμα Μου δε θα μεί*νει με τον άνθρωπο για πάντα, καθώς αυτός είναι θνητός. Οι μέρες του θα είναι εκατόν είκοσι χρόνια.»
4 Οι Νεφελίμ ήταν στη γη εκείνες τις μέρες - καθώς και μετά - όταν οι γιοι του Θεού πήγαν στις κόρες των ανθρώπων και έκαναν μαζί τους παιδιά. Ήταν οι ήρωες απ' τα αρχαία χρόνια, άντρες ξακουστοί.
5 Ο ΚΥΡΙΟΣ είδε πόσο μεγάλη είχε γίνει η κακία του ανθρώπου στη γη, και ότι κάθε διάθεση των σκέψεων της καρδιάς του ήταν πάντα μόνο πονηρή.
Οπότε οι Νεφελίμ ήταν μια φυλή γιγάντων που προέκυψε απ' τη σεξουαλική ένωση των υιών του Θεού (έκπτωτων αγγέλων) με τις κόρες των ανθρώπων (γυναίκες). Μεταφρασμένο απ' τα Εβραϊκά κείμενα, το «Nephilim» σημαίνει «έκπτωτοι». Ήταν ξακουστοί για τη δύναμή τους, την ανδρεία τους, καθώς και μια μεγάλη ικανότητα για αμαρτίες.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ

Η προέλευση των Νεφελίμ ξεκινά με την ιστορία των έκπτωτων αγγέλων. Ο Shemhazai (Σεμχαζάι), ένας υψηλόβαθμος άγγελος, ηγήθηκε μιας σχισματικής ομάδας αγγέλων που κατέβηκε στη γη για να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στο δίκαιο δρόμο. Η καθοδήγηση αυτή συνεχίστηκε για μερικούς αιώνες, αλλά σύντομα οι άγγελοι άρχισαν να αποζητούν τις γήινες γυναίκες. Μέσα στη λαχτάρα τους, οι έκπτωτοι άγγελοι οδήγησαν τις γυναίκες στη μαγεία και τα ξόρκια, ζευγάρωσαν μαζί τους και δημιούργησαν υβριδικούς απογόνους. Η δύναμή τους ήταν αξιοθαύμαστη και οι ορέξεις τους τεράστιες. Αφού καταβρόχθισαν όλα τα αποθέματα του ανθρώπινου γένους, άρχισαν να καταναλώνουν και τους ίδιους τους ανθρώπους. Οι Νεφελίμ επιτίθονταν στους ανθρώπους και τους καταπίεζαν και ήταν η αιτία που προκάλεσε μαζική καταστροφή στη γη.

ΠΗΓΕΣ
Μέχρι τον 20ο αιώνα η μοναδική αναφορά για τους Νεφελίμ ήταν στο βιβλίο της Γένεσις, ωστόσο μια απο τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του περασμένου αιώνα, τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας (περίπου 900 Ιουδαϊκά χειρογράφα σε περγαμηνή και πάπυρο γραμμένα στην εβραϊκή, αραμαϊκή και ελληνική γλώσσα) ήρθε να ρίξει φώς στην ιστορία τους.

ΟΝΟΜΑΤΑ
Στη Βίβλο και στους πάπυρους της Νεκράς Θάλασσας αναφέρονται διάφορα ονόματα για τους Νεφελίμ.
Σε διάφορα κομμάτια παραθέτονται τα διαφορετικά είδη αυτών των γιγάντων. Αναφέρονται με πολλούς τρόπους, ως Enim, ή «Τρόμοι» (Γέν.14:5, Δευτ.2:1Ο), Rephaim, ή «Αυτοί που Προκαλούν Εξασθένιση» ή «Οι Νεκροί» (2 αμ.23:13, 1 Χρον.1Ι:15), Gibborim, ή «Γιγάντιοι Ήρωες» (Ιώβ 16:4), Zamzummim, ή «Επιτυχόντες» (Δευτ.2: 10), Anakim, ή «Μακρυλαίμηδες» (Δευτ.2:1Ο, Ιώβ 11:22, 14:15) και Awwim ή «Καταστροφείς» και «Φίδια».

Στα κείμενα αυτά αναφέρονται επίσης και άλλοι γίγαντες, όπως ο Γολιάθ (2 Σαμ.21: 19), ένας γίγαντας με δώδεκα δάχτυλα στα χέρια και δώδεκα στα πόδια, που αναφέρεται ως ένας απ' τους Rephaim (2 Σαμ.21 :20), κι ένας ψηλός Αιγύπτιος (1 Χρον.11 :23). Το κείμενο των Αριθμών 13:26-33 περιγράφει τους Νεφελίμ της Χαναάν που είδε ο Ιησούς και αργότερα άλλοι Εβραίοι κατάσκοποι. Επιπλέον, σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές λαϊκές παραδόσεις, κάποιος απ' τους Νεφελίμ, ο Arba, έχτισε μια πόλη, τη Kiriath Arba, που ονομάστηκε έτσι απ' τον ιδρυτή της και σήμερα είναι γνωστή ως Χεβρώνα.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΝΕΦΕΛΙΜ
Η κακοήθεια των Νεφελίμ έφερε μαζί της κι ένα βαρύ φόρο αίματος. Το Γένεσις 6:5 αναφέρεται στη διαφθορά που είχαν επιφέρει οι Νεφελίμ ανάμεσα στους ανθρώπους και στους εαυτούς τους: «ο Κύριος είδε πόσο μεγάλη είχε γίνει η κακοήθεια του ανθρώπου στη γη ... » Η σατανική τους ανταρσία είχε ξεσηκώσει τόσο την οργή, όσο και τη λύπη του Θεού. Έτσι ο Θεός έστειλε τον άγγελο Γαβριήλ να ανάψει έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στους Νεφελίμ.

Επέλεξε, επίσης, τον Ενώχ, έναν δίκαιο άνθρωπο, για να ενημερώσει τους έκπτωτους αγγέλους για την απόφαση που είχε πάρει γι' αυτούς και τα παιδιά τους. Ο Θεός δεν άφηνε καθόλου ήσυχους τους έκπτωτους αγγέλους, καθώς δεν μπορούσαν να σηκώσουν τα μάτια τους στον ουρανό και αργότερα επρόκειτο να αλυσοδεθούν. Το τέλος των Νεφελίμ ήρθε με τον πόλεμο που πυροδότησε ο Γαβριήλ, στον οποίο οι γίγαντες τελικά αφάνισαν ο ένας τον άλλο. Μετά απ' αυτό ακολουθεί ο κατακλυσμός του Νώε για να γίνει η κάθαρση του ανθρώπινου γένους.

Ωστόσο η ιστορία των Νεφελίμ δε συναντιέται μόνο στα Ιουδαικά κείμενα αλλά και στα κείμενα σχεδόν όλων των αρχαίων πολιτισμών, στην ελληνική μυθολογία οι Νεφελίμ ονομάζονταν Τίτανες και Γίγαντες. Η ίδια ιστορία επίσης συναντάται στους πολέμους μεταξύ των Εσίρ με τους Βανίρ και τους Γιοτούν στην Σκανδιναβική μυθολογία, στο Βαβυλωνιακό έπος Ενούμα Ελίς , στη Χιττιτική διήγηση «Βασίλειο στον Ουρανό» και στο χριστιανικό βιβλίο της Αποκάλυψης.

ΟΙ ΤΙΤΑΝΕΣ
Στην Ελληνική μυθολογία, οι Τιτάνες είναι μεταξύ μιας σειράς θεών, μερικοί εκ των οποίων αντιτάχθηκαν στον Δία και τους Ολύμπιους θεούς στην άνοδό τους στη εξουσία.

ΠΗΓΕΣ
Η Θεογονία του Ησίοδου, κείμενα του Ορφέα και ο μύθος του Διονύσου. Ο Πίνδαρος, ο Πλάτωνας και ο Οππιανός επίσης αναφέρονται πρόχειρα στην «Τιτανική φύση» του ανθρώπου.

ΟΝΟΜΑΤΑ
Ωκεανός, Τηθύς, Κόιος, Φοίβη, Υπερίων, Ευρυφάεσσα ή Θεία, Κρείος, Ιαπετός, Θέμις, Μνημοσύνη, Κρόνος, Ρέα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ
Στην Θεογονία του Ησίοδου οι δώδεκα Τιτάνες ακολουθούν τους Εκατόγχειρες και τους Κύκλωπες ως παιδιά του Ουρανού και της Γαίας:
«έπειτα κοιμήθηκε με τον Ουρανό και γέννησε τον βαθιά στροβιλιζόμενο Ωκεανό, τον Κοίο και τον Κριό και τον Υπερίωνα και τον Ιάπετο, την Θεία και την Ρέα, την Θέμιδα και την Μνημοσύνη και την χρυσοστεφανωμένη Φοίβη και την αγαπητή Τέθυ. Μετά από αυτούς γεννήθηκε ο Κρόνος ο πονηρός, το νεώτερο και φοβερότερο από τα παιδιά της, και μισούσε τον δυνατό πατέρα του».
Ο Ουρανός θεωρεί τον Κρόνο τερατώδη και γι’ αυτό τον φυλακίζει στα έγκατα της γης. Αλλά ο Κρόνος, με τη βοήθεια των Εκατόγχειρων και των Κυκλώπων, επιτίθεται στον πατέρα του, τον ευνουχίζει και γίνεται ο ίδιος βασιλιάς των θεών, με τη Ρέα ως σύζυγό του και βασίλισσα.
Η Ρέα γεννά μια νέα γενιά θεών από τον Κρόνο, αλλά από φόβο μήπως τον ανατρέψουν, ο Κρόνος τα καταβροχθίζει. Ο μόνος που διασώζεται είναι ο Δίας: η Ρέα δίνει στον Κρόνο να καταπιεί στη θέση του μία πέτρα τυλιγμένη σε ρούχα, και μεταφέρει τον Δία στην Κρήτη να τον φυλάνε οι Κουρήτες.
Όταν ο Δίας ενηλικιώνεται, υποτάσσει τον Κρόνο με τη βία και του ανοίγει την κοιλιά για να απελευθερώσει τα αδέλφια του. Αρχίζει έτσι ένας πόλεμος μεταξύ των νεώτερων και γηραιότερων θεών, κατά τον οποίο ο Δίας βοηθάται από τους Εκατόγχειρες, τους Κύκλωπες και τους Γίγαντες, οι οποίοι είχαν επανελευθερωθεί από τον Τάρταρο. Μετά από μια μακρά μάχη ο Δίας νικά, και ρίχνει στον Τάρταρο πολλούς από τους Τιτάνες.
Παρ' όλα αυτά οι γηραιότεροι θεοί αφήνουν το σημάδι τους στον κόσμο. Μερικοί από αυτούς – όπως η Μνημοσύνη, η Ρέα, η Γαία, ο Υπερίων, η Θέμις και η Μήτις – δεν πολέμησαν εναντίον των Ολύμπιων, και διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη νέα διοίκηση. Οι Τιτάνες αφήνουν πίσω τους και έναν αριθμό απογόνων, μερικοί εκ των οποίων μπορούν να θεωρηθούν επίσης Τιτάνες, κυρίως οι γιοί του Ιάπετου: Προμηθέας, Επιμηθέας, Άτλας και Μενοίτιος.
Πολλές αρχαίες πηγές ακολουθούν στενά τον Ησίοδο, με μικρές παραλλαγές: ο Απολλόδωρος προσθέτει την Διώνη ως δεκάτη Τρίτη Τιτάνα.

ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ
Κατά την Ελληνική Μυθολογία οι αναφερόμενοι Γίγαντες φέρονται να γεννήθηκαν από το σώμα της Γης όταν έσταξε πάνω του αίμα από την πληγή του Ουρανού μετά τον ακρωτηριασμό που υπέστη από τον Κρόνο (βλ. Ησ. Θεογ. 178-186). Με τον ίδιο τρόπο γεννήθηκαν και οι Ερινύες και οι Μέλιες Νύμφες.
Οι Γίγαντες ήταν όντα τρομακτικά και υπερφυσικά. Είχαν μορφή ανθρώπου αλλά ήταν τρομεροί στην όψη, πελώριοι στο ανάστημα και ακαταμάχητοι στη δύναμη. Το σώμα τους ήταν φολιδωτό και κατέληγε σε ουρά σαύρας. Είχαν πυκνά μαλλιά και μακριά γένια. Στα τριχωτά χέρια τους κρατούσαν μακριά και λαμπερά ακόντια. Μολονότι είχαν θεϊκή καταγωγή ήταν θνητοί ή τουλάχιστον για να σκοτωθούν έπρεπε να χτυπηθούν ταυτόχρονα από ένα θεό και ένα θνητό. Άλλες παραδόσεις έλεγαν ότι κάποιοι από τους Γίγαντες ήταν αθάνατοι όσο πατούσαν στο έδαφος όπου είχαν γεννηθεί. Επικρατέστερο μέρος για τη γέννησή τους είναι η Παλλήνη της Χαλκιδικής, μια περιοχή εξαιρετικά άγρια.
Οι Γίγαντες ήταν πολύ περισσότεροι από τους Τιτάνες, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες. Υπολογίζονται γύρω στους εκατό. Κατοικούσαν στις δυτικές ακτές του Ωκεανού όπου συχνά τους επισκέπτονταν οι θεοί και έπαιρναν μέρος στα συμπόσιά τους. Αυτό γινόταν στις γιορτές όταν οι Γίγαντες πρόσφεραν εκατόμβες. Ακόμα και στο δρόμο, όταν τους συναντούσαν οι θεοί, πήγαιναν μαζί τους. Παρόλα αυτά, κάποτε ήρθαν σε σύγκρουση μαζί τους, την περίφημη Γιγαντομαχία. Η δύναμη των Γιγάντων ήταν αφάνταστη. Μπορούσαν να ξεκολλούν με ευκολία βράχους ολόκληρους και να τους εκσφενδονίζουν μακριά.

Οι θεοί πάλεψαν με τους Γίγαντες. Η Νύχτα και η Εκάτη τους έριχναν κάτω, και ο Ηρακλής με τα φαρμακερά του βέλη από το αίμα της Λερναίας Ύδρας τους σκότωνε. Ο Αλκυονέας, ένας από τους δυνατότερους Γίγαντες πέθανε από τα βέλη του Ηρακλή. Ο Γίγαντας Πορφυρίων αντεπιτέθηκε και αποπειράθηκε να απαγάγει την Ήρα, αλλά ο Δίας τον χτύπησε με έναν κεραυνό, και ο Ηρακλής τον αποτελείωσε με ένα βέλος. Ο Απόλλων και ο Ηρακλής σκότωσαν τον Εφιάλτη, χτυπώντας τον μαζί στα μάτια. Ο Διόνυσος οπλισμένος με τον θύρσο του σκότωσε τον Εύρυτο. Η Εκάτη με τους δαυλούς της πυρπόλησε τον Κλυτίο, ενώ ο Ήφαιστος με τα πυρωμένα σίδερά του σκότωσε τον Μίμα. Ο Εγκέλαδος υποχώρησε άτακτα, αλλά η Αθηνά τον έπιασε στην Σικελία και τον συνέθλιψε κάτω από το νησί. Κατόπιν σκότωσε και τον Πάλλα, και από το δέρμα του έφτιαξε ασπίδα. Ο Ποσειδώνας κατέρριψε την Νίσυρο επάνω στον Πολυβότη. Ο Ερμής φορώντας τον μανδύα του Άδη και αόρατος, σκότωσε τον Ιππόλυτο. Η Άρτεμις σκότωσε τον Γρατίωνα. Οι τρεις Μοίρες με τα χάλκινα ρόπαλά τους σκότωσαν τον Άγριο και τον Θώα. Οι υπόλοιποι Γίγαντες γίνανε βορά των κεραυνών του Δία και σκοτώθηκαν από τα βέλη του Ηρακλή.

Και στην Ελληνική μυθολογία μετά τη νίκη των Ολύμπιων Θεών ακολουθεί η κάθαρση του ανθρώπινου γένους με το κατακλυσμό του Δευκαλίωνα.

Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΩΝ ΝΕΦΕΛΙΜ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Οι Νεφελίμ έχουν έδρα στην ερημο Τακλα Μακαν, στην επαρχια Ξιν Γιανγκ, στην Βορεια Κινα. Το ονομα Τακλα Μακαν στην τοπικη γλωσσα σημαινει μπαινεις μεσα αλλα δεν βγαινεις εξω. Εκει λοιπον υπαρχει μια παναρχαια και τεραστιων διαστασεων πυραμιδα που στην κορυφη της καποτε υπηρχε ο ναος του Βααλ. Κατω λοιπον απο την αρχαια αυτη πυραμιδα η οποια ονομαζεται Λευκη Πυραμιδα, υπαρχει μια υπογεια πολιτεια που ονομαζεται Μαχ-Τανε που στην γλωσσα των Ναχρμπεν σημαινει Λευκη Πολιτεια. Το Λευκο Αδελφοτατο για το οποιο και οι γεροντες του Αγιου Ορους γνωριζουν.

Ο Μέγας Αλεξανδρος εκλεισε τους Νεφελιμ, τα ρυπαρα εθνη δηλαδη, κατω απο πυλες (δηλαδη κατω απο την Λευκη Πυραμιδα) το 326π.χ. καθώς και πύλες που βρίσκονται στην Ινδια. Να τονισω οτι πυλες υπαρχουν και σε αλλα μερη της γης, οπως και στο Βορειο Πολο. Για την ακριβεια εκλεισε 72 βασιλεις οπως μας λεει ο Αγιος Ανδρεας. Αυτα λοιπον οι Βασιλεις ειναι που θα βγουν εξω στα εσχατα χρονια μαζι με τους ακολουθους τους και θα βασανιζουν το κοσμο. Δεν θα τον σκοτωνουν αλλα θα τον βασανιζουν μεχρι να δεχτουν το σφραγισμα. Ο Αγιος Ανδρεας μιλαει οτι η εξοσια τους πανω στην γη θα κρατησει για 660 ημερες ενω στο χωριο που ακολουθει απο την Αποκαλυψη γινεται λογος για 5 μηνες μονο, δηλαδη για 150 ημερες, γιατι ο κοσμος δεν θα αντεχει περισσοτερο.
Οι Νεφελιμ, δεν μπορουν να βγουν απο τις πυλες, παρα μονο οι πολυ πνευματικα ισχυροι απο αυτους, οταν καποιος τους καλεσει οπως γινεται και με το καλεσμα απλων δαιμονων. Την επανοδο τους στη γη την ονομαζουν Μεγαλη Επιστροφη. Τις πυλες αυτες θα ανοιξει ο αντιχριστος στα εσχατα χρονια. Δεν ειναι τυχαιο που εχει ειπωθει οτι οι μαρτυρες αυτων των χρονων θα ειναι οι μεγαλυτεροι ολων των εποχων.
Ψηφοφορία
Σε τι θέματα θέλετε να ανανεώσουμε το site μας?
Total of answers: 340
Login form
Επισκεψιμότητα
Total online: 1
Επισκέπτες: 1
Μέλη: 0
Site Translator
 
Visitors Location
Γίνετε μέλος μας!


Τα βιβλία μας!
Για τους λάτρεις του τρόμου.




Σε συνεργασία με:




Το Ράδιο μας!