Κυριακή, 23-ΙΟΥ-2017, 9:48 PM
Welcome Ξωτικό | RSS


Ο Τέταρτος λόγος

Ο ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΑΤ
1. Επειδή τον κόσμο όλο τον δημιούργησε ο δημιουργός, όχι με τα χέρια, αλλά με το λόγο, υπολόγισε τον ότι υπάρχει και τώρα και πάντα και είναι εκείνος που δημιούργησε τα πάντα και είναι ο μοναδικός και με τη θέλησή του δημιούργησε τα όντα.
Αυτό είναι το σώμα εκείνου, που δεν μπορούμε να το εγγίσουμε, ούτε να το δούμε ούτε να το μετρήσουμε, ούτε να δούμε τις διαστάσεις του και δεν μοιάζει με κανένα άλλο σώμα. Και δεν είναι ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε πνεύμα, αλλά όλα προέρχονται απ’ αυτόν.
Και καθώς είναι αγαθός δεν θέλησε να τα κρατήσει μονό για τον εαυτό του, ούτε και κόσμησε τη γη μονό για τον εαυτό του.

2. Και ως στόλισμα του θεϊκού σώματος έστειλε εδώ κάτω τον άνθρωπο ζωντανό θνητό, κόσμημα του αθάνατου ζώντος. Και ο κόσμος πλεονεκτούσε των ζώντων με την αθανασία και ο άνθρωπος πλεονεκτούσε και του κόσμου στο λόγο και στο νου.
Και ο άνθρωπος έγινε θεατής του έργου του θεού και θαύμασε και γνώρισε το δημιουργό.

3. Το λόγο, λοιπόν, Τατ, μοίρασε σ’ όλους τους ανθρώπους, αλλά δεν έκανε το ίδιο και με το νου. Και αυτό δεν το έκανε επειδή φθονούσε κάποιον. Γιατί ο φθόνος δεν έρχεται από τα πάνω. Σχηματίζεται εδώ κάτω στις ψυχές των ανθρώπων, που δεν έχουν νου.
- Μα γιατί Πατέρα δεν μοίρασε και τον νου ο θεός;
- Θέλησε, τεκνό μου, να τον αφήσει άθλημα μεταξύ των ψυχών.
- Και που τον τοποθέτησε;
- Αφού γέμισε με αυτόν μεγάλο κρατήρα, τον έστειλε εδώ κάτω με κήρυκα και του είπε να διακηρύξει στις καρδιές των ανθρώπων τούτα τα πράγματα: βαπτίσου εσύ που έχεις τη δύναμη σε τούτο τον κρατήρα, εσύ που πιστεύεις πως θ’ ανέβεις προς εκείνον που έστειλε τον κρατήρα, εσύ που ξέρεις για ποιο λογο έγινε. Όλοι εκείνοι που άκουσαν το κήρυγμα και βαφτίστηκαν στο νου, εκείνοι μετέχουν της γνώσης και έγιναν τέλειοι άνθρωποι, αποδεχόμενοι το νου. Και αντίθετα εκείνοι που δεν φρόντισαν να ακούσουν το κήρυγμα, αυτοί οι λογικοί, επειδή δεν απόκτησαν το νου, αγνοούν αυτά που γίνονται και απογίνονται.

5. Και οι αισθήσεις τους είναι παραπλήσιες με εκείνες των αλόγων ζώων. Και επειδή η οργή κι ο θυμός τους κατέχουν, δεν μπορούν να θαυμάσουν εκείνα που αξίζει να τα σκέφτονται, αφήνονται στις σωματικές απολαύσεις και ορέξεις και πιστεύουν ότι ο άνθρωπος πλάστηκε μόνο για αυτές. Και εκείνοι που θα μετάσχουν της δωρεάς του θεού, Τατ, σε σύγκριση με τα έργα τους, είναι αθάνατοι και θνητοί, γιατί έχουν αγκαλιάσει με τον νου τους όλα όσα υπάρχουν στη γη, στον ουρανό και ότι υπάρχει πέρα από τον ουρανό. Και αφού εξυψώθηκαν τόσο πολύ, είδαν το αγαθό. Και αφού το είδαν θεωρούν πια τη διαμονή τους στη γη ως συμφορά και τότε περιφρονούν τα πάντα και των σωμάτων και των ασωμάτων και σπεύδουν στο ένα και μοναδικό.

6. Αυτή, Τατ, είναι η επιστήμη του νου, των θείων (φανέρωση) και η κατανόηση του θεού, αφού θεϊκός είναι ο κρατήρας.
- Και εγώ θέλω να βαπτιστώ Πατέρα.
- Τέκνο μου, αν πρώτα δεν μισήσεις το σώμα σου δεν θα μπορέσεις να αγαπήσεις τον εαυτό σου. Και για να αγαπήσεις τον εαυτό σου έχεις νου και αφού έχεις νου, θα μεταλάβεις και της επιστήμης.
- Πως τα λες αυτά Πατέρα;
- Είναι αδύνατο, τέκνο μου, να απασχόλησε και με τα δυο: και με τα θνητά και με τα θεία. Γιατί υπάρχουν δυο είδη όντων: τα σώματα και τα ασώματα, μέσα στα οποία υπάρχει το θνητό και το θεϊκό. Δεν απομένει παρά να εκλέξεις το ένα ή το άλλο με την δική σου θέληση. Γιατί δεν είναι δυνατό (να διαλέξεις ταυτόχρονα και το ένα και το άλλο). Το ένα προηγείται ενώ το άλλο ελαττώνεται οπότε φανερώνετε η κυριαρχία του Ενός.

7. Η (ενέργεια) της επιλογής του καλύτερου δεν είναι απλά μια ωραία πράξη που αποθεώνει τον άνθρωπο, αλλά και μια επίδειξη ευσέβειας προς τον θεό. Η επιλογή του χειρότερου οδηγεί σε απώλεια τον άνθρωπο, ενώ προσβάλει και το θεό ή τουλάχιστον μοιάζει με τις πομπές που γίνονται ανάμεσα στα πλήθη, χωρίς αυτές να προκαλέσουν τίποτα, αλλά εμποδίζουν την κίνηση των άλλων. Με τον ίδιο τρόπο και αυτοί κάνουν πομπές μέσα στον κόσμο παρασυρμένοι από τις σωματικές ηδονές.

8. Και μια που έτσι έχουν τα πράγματα, Τατ, εμείς έχουμε μπροστά μας και θα τα έχουμε, όλα όσα προέρχονται από τον θεό. Μα απομένει σε εμάς να ακολουθήσουμε το δράμα του και να μην υστερήσουμε. Γιατί ο θεός δεν είναι υπεύθυνος. Υπεύθυνοι για τα κακά είμαστε εμείς, αφού αυτά προκρίνουμε και όχι τα αγαθά. Βλέπεις τέκνο μου, πόσα σώματα πρέπει να περάσουμε και πόσους χορούς δαιμόνων και σε συνέχεια και δρόμους αστέρων, για να φτάσουμε προς το ένα και μοναδικό. Αδιάβατο είναι το αγαθό και απέραντο και χωρίς τέλος, άναρχο για τον εαυτό του, ενώ για μας φαίνεται να έχει ως αρχή την γνώση.

9. Η γνώση δεν είναι αρχή του αγαθού, αλλά η αρχή που παρέχεται σε μας για να το γνωρίσουμε. Ας πιάσουμε λοιπόν την αρχή και ας οδεύσουμε με ταχύτητα. Γιατί είναι δύσκολος ο δρόμος να εγκαταλείψει κανένας τα συνήθη και τα παρόντα και να γυρίσει στα παλιά και τα πρωταρχικά. Γιατί αυτά που φαίνονται τέρπουν, ενώ εκείνα που δεν φαίνονται προκαλούν δυσπιστία. Και πολύ φανερά είναι τα κακά, ενώ το αγαθό είναι αφανές για όσους βλέπουν με τα ματιά. Και δεν υπάρχει γι’ αυτό , ούτε μορφή του, ούτε τύπος του. Το αγαθό είναι όμοιο του εαυτού του και ανόμοιο προς κάθε άλλο. Και είναι αδύνατο το ασώματο να φανεί στο σώμα.

10. Αυτή είναι η διαφορά του όμοιου προς το ανόμοιο και η αδυναμία του ανόμοιου προς το όμοιο. Η μονάδα λοιπόν είναι η αρχή και η ρίζα των πάντων και σε όλα υπάρχει ως ρίζα και αρχή. Τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αρχή. Και η αρχή δεν βγαίνει από πουθενά, αλλά μόνο από τον εαυτό της. Είναι όμως αρχή των άλλων. Η μονάδα που είναι αρχή εμπεριέχει κάθε αριθμό χωρίς να περιέχεται σε κανέναν από αυτούς. Γεννάει κάθε αριθμό, χωρίς να γεννιέται, από άλλον αριθμό.

11. Κάθε τι που γεννιέται είναι ατελές και διαιρετό, αυξάνει και μειώνεται, ενώ το τέλειο δεν έχει κανένα από αυτά. Εκείνο που μπορεί να αυξηθεί αυξάνεται από την μονάδα, αναλώνεται από δική του ασθένεια και ποτέ δεν μπορεί να χωρέσει τη μονάδα.
Αυτή, Τατ, είναι εικόνα του θεού που μπορεί να σου προσυπογράφω. Αυτήν ακριβώς πρέπει να σκέφτεσαι και να κατανοήσεις, αντικρίζοντας την με τα μάτια της καρδιάς. Και πίστεψε με, τέκνον μου, ότι θα βρεις το δρόμο προς τα πάνω. Μάλλον η ιδία σκέψη θα σε οδηγήσει. Γιατί αυτή η σκέψη έχει μια ξεχωριστή αρετή: Σ’ όσους κατορθώσουν να φτάσουν σ’ αυτή τη σκέψη κυριαρχεί πάνω τους και τους τραβάει προς τα πάνω όπως ο μαγνήτης το σίδηρο.


Aπό το Βιβλίο Ερμητικά Κείμενα

Εκδόσεις: ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ
Ψηφοφορία
Σε τι θέματα θέλετε να ανανεώσουμε το site μας?
Total of answers: 335
Login form
Επισκεψιμότητα
Total online: 1
Επισκέπτες: 1
Μέλη: 0
Site Translator
 
Visitors Location
Γίνετε μέλος μας!


Τα βιβλία μας!
Για τους λάτρεις του τρόμου.




Σε συνεργασία με:




Το Ράδιο μας!